Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
376
Vermidenngen der plardencellenstof.
Kg. 179,
ligcliaineu zijn reeds vroeger behandeld , wij zullen dus de beide
laatsten nog een weing nader besehouwen.
437. Houtazijn. Uit 1 pond droog beukenhout verkrijgt men
ongeveer ^ pond houtazijn. In ongezuiverden toestand heeft hij
eene bruinzwarte kleur, die door opgeloste teer veroorzaakt wordt,
een brandigen reuk en eenen zeer zuren, onaangenaam brandigen
smaak. De hoofdbestanddeelen'zijn azijnzuur en water. Wegens
het gehalte aan azijnzuur en den geringen handelsprijs wordt de
houtazijn tegenwoordig veel gebruikt ter bereiding van azijnzure
zouten, vooral van dezulken, die in de drukkerijen en verwerijen
gebruikt worden, als houtazijnzuur ijzeroxyde, loodoxyde, soda enz.
Froef. Op een stuk mager mndvleesch giete men houtazijn en
late het eenigen uren doorweeken; het vleesch kan dan gedroogd
en bewaard worden, zonder dat het bederft, want het heeft
door den houtazijn dezelfde verandering ondergaan en dezelfde
duurzaamheid verkregen , die men aan hetzelve gewoonlijk door
maanden lang ophangen in den rook mededeelt (snelrooken).
438. Deze bederfwerende kracht heeft do houtazijn aan eene
eigenaardige stof te danken, die den naam creosoot (vleeschbewa-
rend) verkregen heeft, en waarvan 1 pond houtazijn ongeveer
■J. lood in oplossing bevat. Het zuivere creosoot is eene kleur-
looze, langzamerhand bruin wordende, olieachtige vloeistof, welke
zeer naar rook riekt, zeer brandig smaakt en daarbij de zachte
huid der tong of der lippen uitbijt en in de maag gebragt, zeer
giftig werkt. Men gebruikt het creosoot, gewoonlijk met na-
gelolie vermengd, tegenwoordig veel tegen kiespijn , maar het
moet in dit geval nog met een wcnig wijngeest, waarin het zich