Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
Zilver. 327
pen van jodium en bromium blootstelt, waardoor zich een dun
laagje van verbindingen dezer elementen met zilver vormen. Deze
plaat wordt dan, voor het licht beschut, in eene camera obscura
gebragt, waarin men, door middel van eene lens, het beeld van
het voorwerp, waarvan men de teekening verlangt, op haai-vallen
laat. Reeds na weinige minuten of zelfs seconden, zijn de zilver-
verbindingen in dezelfde mate als de sterkte van het licht, dat
van de verschillende deelen van het voorwerp daarop valt, schei-
kundig veranderd, maar de inwerking van het licht is niet lang-
durig genoeg geweest om eene verkleuring tc bewerken. Er is
dus op de plaat, wanneer zij uit de camera obscura komt, nog geen
beeldte zien, maar de verandering, die door het licht heeft plaats
gegrepen, verraadt zich onmiddellijk, wanneer men de aldus toebe-
reide plaat aan de dampen van kwikzilver blootstelt, hetwelk zich
in uiterst fijn verdeelden staat alleen op de door het licht aange-
dane plaatsen afzet cn alzoo het beeld met al zijne lichtschake-
ringen zigtbaar doet worden. De plaat wordt dan in een oplos-
sing van onderzwaveligzure soda (225) gebragt, welke het onver-
anderde jodiumzilver oplost, zoo dat zij nu veilig aan het licht
kan blootgesteld worden. Tcu laatste' wordt zij met een dun laagje
goud overtrokken, ten einde het beeld in zijne zuiverheid te be-
waren en de kwikzilverdeeltjes voor afwrijving te behoeden.
b. Proef. Mengt men zilveroplossing met zwavelwaterstofwa-
ter, z ,0 verkrijgt men een zwart nederslag van zwavelzilver (AgS).
Deze verbinding komt in de natuur als de gewigtigste zUvererts
onder den naam van zilverglans voor. Daarenboven wordt het
zilver nog in gedegen toestand of met arsenicum of antimonium
verbonden als roodgeldigerts aangetroffen.
383. Zilvcrgewinning in het groot. De afscheiding van het
zilver uit zijne ertsen rigt zich naar dc andere ertsen, waannedc
zij vermengd zijn. De volgende methoden worden het meest
gevolgd:
a. Loodarbcid. Dc meeste soorten van loodglans bevatten
kleine hoeveelheden zilver. Om dit er uit te trekken verwerkt
men den loodglans eerst door roosten en uitsmelten met kool tot
metallisch lood, waarmede ook het zilver zich vermengt. Men
brengt nu het zilverhoudende lood op den zoogenoemden drijf-
haard, zijnde eene soort van platte schotelvormige oven, en smelt
het eenige dagen lang, terwijl er onafgebroken lucht over heen
geblazen wordt, tot dat eindelijk al het lood in oxyde veranderd