Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
Zilver. 325
gen I zilver op J koper bevat: uit zulk eene legering bestaan vele
kleinere zilveren munten. Verseh geslagen zijn deze munten geel-
achtig, zij worden echter op de oppervlakte wit, wanneer men ze
met wijnsteen en water kookt (wit koken). Daardoor wordt name-
lijk een weinig koper opgelost en aldus eene dunne huid van
zuiver zilver gemaakt. Onder schroot verstaat men het gewigt
eener munt, onder korrel het zilvergehalte van de daartoe ge-
bruikte legering.
Proeven met zilver.
381. Om het zilver te oxyderen moet men het met zuren be-
handelen; het gemakkelijkst lost het zilver zich in salpeterzuur op.
Bij de volgende proeven moet men zich hoeden zilveroplossing aan
de vingers te brengen, daar de huid daardoor zwart gebeten wordt.
Proef. Men overgiete eene zilveren munt in een glaasje met
salpeterzuur en zette het op eene warme plaats: is zij na eenen
dag nog niet opgelost, zoo voegt men er nog wat zuur bij en
wacht, tot alles opgelost is. De blaauwe oplossing bevat nu zil-
vero.xyde en koperoxyde, beide met salpeterzuur verbonden.
Om nu deze beide metalen van elkander te scheiden, werpt men
eene blank geschuurde koperen munt in de vloeistof en laat ze
eenige dagen op eene warme plaats staan, tcnvijl men de munt
nu cn dan omkeert. De afgescheidene blaadjes zijn zuiver zilver ,
men digereert ze zoo lang met salmiakgeest, als deze nog blaauw
gekleurd wordt. Het uitgewasschen en gedroogde zilver lost men
nu ten tweeden male in salpeterzuur op en bewaart de vloeistof,
met wat water verdund, als zilvcroplossing. Bij het afdampeu
verkrijgt men daaruit salpeterzuur zilveroxyde (AgO,TvO.) iu witte
tafelen gekristalliseerd. Worden deze gesmolten en in vormen van
geelkoper tot pijpen gegoten, zoo heeft men den als bijtmiddel
tegen wild vleeseh en wratten bekenden heischen steen (gesmolten
salpeterzuur zilveroxyde). Gelijk deze dc huid aantast en zwart
kleurt, zoo geschiedt dit ook met andere organische stoffen en men
gebruikt derhalve den heischen steen niet zelden tot het zwart
verwen van haren, beenderen, elpenbeen, b. v. bij schaakfiguren.
Ook tot het merken van waschgoed laat zich salpeterzuurzilver
best gebruiken.
382. Proeven met salpeterzuur zilveroxyde.
a. Proef. Men verhitte een stukje heischen steen voor de
blaasbuis; het ontploft en laat metallisch zilver achter, hetwelk
bij sterkere verhitting gesmolten kan worden.