Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
318 Ztvcire metalen.
uit men standbeelden,gescliut, klokken, spiegels enz. giet (brons,
gescliut-, klok-, spiegelmetaal).
KwiKziLVES. Hydrargyrum (Hg).
(Aeq. gew. = 1250 — Spec. gew. = 13,5).
366. In het kwikzilver hebben wij het eenige metaal, dat bij
gewone temperatuur vloeibaar is: dit en zijn zilverglans hebben
daaraan den naam Hydrargyrum (waterzUver of vloeibaar zilver)
doen geven. Zijne bewegelijkheid gaf later aanleiding, om het
aan den bewegelijksten der oude goden, aan Mereurius te wijden,
en het zijnen naam te verleenen. De namen Mereurius vivus (le-
vend kwik) voor metalliseh kwik, Mereurius duleis (zoet kwik)
voor kwikzilverehloruur, Mereurius eorrosivus (bijtend kwik) voor
kwikzilverchloride, en mereuriaalpraeparaten voor kwikverbindin-
gen , worden nog menigvuldig, vooral in de geneeskunde ge-
bruikt. In het noorden van Siberië wordt het kwik eiken winter
vast, zoodra de koude — iO^C. of—32° R. bereikt; bij ons
echter kunnen wij dit slechts door kunstmatige koude bewerken.
Hiermede stemt ook zijne verhouding in de hitte overeen, daar
het een slechts 3| maal hooger kookpunt heeft dan water (bij
360® C.): men kan het derhalve ligt vervlugtigen en destilleren.
Troef. In de kurk van eene flesch met kwikzilver steke men
een stukje hout, waaraan men eenig echt goudblad hecht: het
goud zal na eenige dagen eene witte kleur aangenomen hebben en
en in eene legering van goud en kwik veranderd zijn. Men ziet
hieruit, dat de lueht in de flesch kwikdamp bevatten moet en
dat dus kwik, even als water, reeds bij gewone temperatuur lang-
zaam verdampt. Kwikdamp en kwikpraeparaten in het algemeen
zijn zeer schadelijk: zij bewerkten eerst eene onwillekeurig zamen-
vloeijen en stinkend worden van het speeksel (speekselvloed) en later
langdurige gevaarlijke ziekten, men moet derhalve niet alleen het
inademen van kwikzilverdamp vermijden, maar ook het uitgieten
en wegen van hetzelve boven eenen schotel verrigten, opdat er
niets in de kamer valle. In slaap- en woonvertrekken behoorde
men niet anders dan wijngeestthermometers op te hangen, omdat
wanneer zij soms breken, het kwik zich over den grond ver-
spreidt en zich in de reten en voegen verbergt. Hetzelfde geldt