Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
Tin. en zuren. , 295
(tinsteen, in Saksen cn Bohemen), of eindelijk als een inmengsel
in het zand en het aangeslibde land van vele kusten (houttin in
Engeland). Het tinoxyde is de eenige erts, waaruit men het
tin in het groot uitsmelt; het is gewoonlijk door ijzer en arse-
nicum begeleid.
326*. Froef. In een gedekt kroesje boven eene Berzeliuslamp
smelte men een innig mengsel van een weinig tinasch met zwa-
vel en gegloeide koolzure soda en trekke na bekoeling de ge-
smolten massa met warm water uit, waarin zich nagenoeg alles
zal oplossen.
Men verkrijgt na filtratie eene geelachtige vloeistof; voegt men
daarbij eenige droppels zoutzuur dan wordt daaruit goudgeel zwa-
veltin nedergeslagen.
Door het zamensmelten van zwavel met koolzure soda cn met
eene tinverbinding ontstaan zoowel zwavelsodium als zwaveltin,
die zich bij de smelthitte tot eene in water oplosbare verbinding
vercenigen.
Onder de water niet ontledende metalen worden er vele gevon-
den, wier zwavel verbindingen zich tegenover de zwavelmetalen
dor alcaliën cn ook tegenover zwavelammonium als zuren verhou-
den , terwijl deze laatsten dan den rol van eene basis spelen. Er
kunnen zich op die wijze eene soort van zouten vormen, die men
zwavelzouten noemt en die uit twee zwavelvcrbindingen van ver-
schillende metalen bestaan. Zij zijn in water oplosbaar en brengt
men bij die oplossing een sterk zuur, dan wordt het alcalisch
zwavelmetaal onder ontwikkeling van zwavelwaterstof ontleed cn
daarmede tevens de zwavelverbinding van het zware metaal ne-
dergeslagen, zoo als wij straks bij het tin gezien hebben. Deze
zwavelzouten kunnen ook op den natten weg gevormd worden.1
Proef. Bij eene oplossing van tinchloride droppele men een
weinig zwavelammonium (zwavelwatcrstofammonia)
Er zal een bruinrood nederslag geboren worden, terwijl inde
vloeistof chloorammonium opgelost blijft.
Uit SnCl» cn 2 (NH»S) vormt zich
SnS» cn 2 (NH'Cl).
Voegt men nu meer zwavelammonium tot de vloeistof, dan
wordt het nederslag weder opgelost, omdat zich nu het zwaveltin
met zwavelammonium tot een oplosbaar zwavclzout, (SnS"-[-NH*S),
vereenigt.
Bij de heldere oplossing giete men verdund zoutzuur. Het