Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
288
yMcire mclalen.
brandt, wanneer de lucht vrijen toegang heeft, met eene blaauw-
achtige vlam. Om deze proef in het werk te stellen , moet men
den lepel met zink op gloeijende kolen plaatsen, om het heeter te
doen worden, dan boven de spirituslamp kan geschieden. Regt
schoon ziet men het reeds in het klein, wanneer men een stukje
zink voor de blaasbuis of voor een met zuurstof aangeblazen spi-
ritusvlam op kool verhit: in plaats van het metaal zal er na korten
tijd slechts eene poreuse, zwamachtige massa van oxyde overge-
bleven zijn. Het oxyde is namelijk niet vlugtig, anders zou er
niets overblijven. De damp van het zink brandt met eene blaauwe
vlam, en bij deze verbranding vormt zich zinkoxy de: men noemt
dit langs den droogen weg daargesteld zinkoxyde ziukbloemen en
men kau het door fijnwrijven en wasschen met water van dc nog
aanwezige mctaaldeeltjes bevrijden. Het zink heeft slechts dezrn
enkelen oxydatietrap.
ZINK EN ZUEEN.
311. Alle verdunde zuren lossen het zink gemakkelijk onder
ontwikkeling van waterstofgas op en verbinden zich met het ge-
vormde oxyde tot zinkzouten. Het hierbij vrij wordende water-
stofgas is veel zuiverder dan bij aanwending van ijzer en daarom
wordt het zink algemeen gebruikt, wauneer men waterstofgas
wil bereiden, b. v. bij de Döbereinersche machines enz. Wordt
cr, zoo als gewoonlijk geschiedt, verdund zwavelzuur tot oplos-
sing van het zink gebruikt , zoo bekomt men bij verdamping het
meest bekende der zinkzouten, het zwavelzure zink-
rig. 148. oxyde (zinkvitriool ZnO,SO,+7HO) in kleurlooze
rhombische zuilen gekristalliseerd, welke kristallen
voor bijna de helft uit kristalwater bestaan. Het zwa-
velzuur zinkoxyde, ook witte vitriool (galitzcnsteen)
genoemd , wordt dikwijls uitwendig als een verkoe-
lend middel, vooral bij ontstekingen, in de heelkunde
gebruikt. Uit de onbruikbaar geworden vloeistof der
platinavuurwerktuigen laten zich door afdamping, zon-
der groote moeite, aanzienlijke hoeveelheden van dit
zout bereiden. Het zwarte bezinksel, dat zich uit de
zinkoplossing afzet, is voor het grootste gedeelte kool,
welke zich bij het uitsmelten van het zink daar-
mede verbonden heeft. Daar kool in zuren onoplosbaar is, zoo
moet zij bij het oplossen van het metaal achterblijven. Alle
V
\