Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
ii-l Ligte metalen.
water niet plastisch; daardoor onderscheidt zij zich van de klei:
zij reageert niet alkalisch cn onderscheidt zich daardoor van de
kalk-, baryt-, strontiaan- en talkaarde.
De bestanddeelen der aluinaarde zijn aluminium -metaal en zuur-
stof en wel op 1 aeq. metaal Ij. aeq. zuurstof. Om breuken bij
het schrijven der formulen te vermijden, verdubbelt men deze
getallen, waardoor van 1 : IJ = 2 : 3 = Al^Oj wordt.
Froef. Men verwarme in een reageerbuisje een weinig aluin-
aarde met potaschloog: zij lost zich daarin geheel op en gaat met
dc potasch eene verbinding aan. Wij noemen de aluinaarde eene
basis, omdat zij zich met zuren verbindt. Wij kunnen ze eehter
ook als een zuur beschouwen , want zij verbindt zich ook met
andere bases. Dergelijke onbepaalde, dubbelzinnige karakters,
die tegenover sterke zuren de rol eener basis , tegenover sterke
bases de rol van een zuur spelen , zullen wij naderhand onder de
metaaloxyden nog meer aantreffen. Daar zij op de grenzen tus-
schen beide staan, zijn zij geen van beide uitsluitend, en zoo
reageren dc zouten der aluinaarde altijd nog zuur , terwijl de
aluinzure zouten altijd nog basisch reageren; buitendien worden
beide ook zeer gemakkelijk ontleed.
De aluinaarde is een der moeijelijkst smeltbare ligchamen, en
slechts door de hitte der knalgasvlam zijn wij iu staat kleine
hoeveelheden daarvan te smelten. Zij bekomt daardoor het
aanzien van glas en eene hardheid, die onder alle ligchamen
slechts door die van den diamant overtroffen wordt (kunstmatige
robijn).
Onder deze gedaante vinden wij de aluinaarde ook in de na-
tuur : de kostbaarste roode edelsteen, de robijn, en de kostbaar-
Jj , ste blaauwe, de saphir, bestaan uit gekristalliseerde aluinaarde,
ij Eene dergelijke zamenstelling heeft ook de amaril, die wegens
hare hardheid tot het gladmaken (slijpen of schuren) van me-
taal en glas algemeen aangewend wordt.
Aluin (zwavelzure potasch-aluinaarde)
(K0,S03+A1,0^,3S0.-|-24H0).
261. Proef. In 4 lood kokend water brenge men zoo lang
zwavelzure potasch, als er nog van opgelost wordt en vermengc
deze oplossing dan met de in 259 verkregene oplossing van zwa-
velzure aluinaarde. Men roert het mengsel om, tot het bekoeld
is, en giet het vloeibaar geblevene van.het witte bezinksel af.
Dit laatste is poedervormige aluin, aluinmeel. Door oplossing