Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
Bunurn en strontium. 227
ze als zeer verwant daarmede beschouwen kan. Hunne oxyden
worden barytaarde (BaO) en strontiaanaarde (SrO) genoemd; zij
verhitten zich , even als de kalk, met water en reageren basisch.
Koolzure baryt en strontiaan zijn, even als krijt, geheel onop-
losbaar in water en verliezen door sterke verhitting hun koolzuur.
De kalkzouten laten zich, zoo als wij gezien hebben, zeer eenvou-
dig daarstellen, daar men slechts marmer of krijt met zuren be-
hoeft te overgieten; niet zoo gemakkelijk gaat dit met de baryt
en strontiaanzouten , daar men de baryt en strontiaan zelden aan
koolzuur, maar meestal aan zwavelzuur gebonden in de natuur
aantreft, derhalve aan een zuur, dat sterker is, dan alle ande-
ren. Men is derhalve gedwongen , denzelfden omweg te volgen ,
als bij de bereiding der koolzure soda; men moet namelijk de
zwavelzure zouten 'door gloeijing met kool tot zwavelmetalen
reduceren en deze dan met zuren ontleden.
Chloorbarium of zoutzure baryt is het gewigtigste oplosbare
baryijjout. Het kristalliseert in doorschijnende tafelen en wordt
als geneesmiddel gebruikt. De scheikundige gebruikt het als het
naauwkeurigste onderkenningsmiddcl voor zwavelzuur en zwavel-
zure zouten. Hiertoe dient ook de salpeterzure baryt.
Zwavelzure baryt (BaO,SO,).
Proef. Men losse een weinig glauberzout op cn voege er zoo
lang eene oplossing van chloorbarium bij, aJs er nog een neder-
slag ontstaat; er vormt zich door dubbele keurverwantschap
ehloorsodium en zwavelzure baryt; de laatste is in water en ook
[| , in zuren onoplosbaar en valt als
oplosbaar , ,
een zwaar, wit poeder neder.
De onder den naam van zwaar-
I onoplosb. spaath bekende zware steen,
die men dikwijls in schoone
tafelen gekristalliseerd, bijna overal in de bergwerken aantreft ,
is natuurlijke zwavelzure baryt. Daaruit stelt men de baryt en
de barytzouten daar. Men gebruikt het mineraal, tot poeder ge-
malen, ook als witte kleurstof en tot vervalsching van het loodwit.
De belangrijkste eigenschap der strontiaanzouten is, dat zij de
vlam van brandende ligchamen purperrood kleuren. Salpeterzure
strontiaan ontploft op gloeijende kolen, even als de andere sal-
peterzure zouten; zij wordt algemeen bij de uit chloorzure potaseh ,
zwavel én kool bestaande vuurwerken gevoegd, om ze met roode
vlam te doen branden. Ghloorstrontium of zoutzure strontiaan
1.)*