Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
A'Jjnzuur.
175
Proef. 1 lood zwavelzuur wordt voorzigtig met 1 lood water
gemengd en, na bekoeld te zijn, in een kolfje gegoten, waarin
men 2 lood fijn gewreven loodsuiker gebragt heeft. Men verbindt
nu eene glazen buis en eenen ontvanger met de kolf en destil-
leert bij eene zachte warmte in een zandbad, tot en ongeveer
lood vocht overgegaan is. Er heeft hierbij eenvoudige keurver-
wantschap plaats: het sterke zwavelzuur voegt zich bij het lood-
oxyde en vormt daarmede eene witte onoplosbare verbinding, die
terug blijft, tetwijlhet in dewarmte vlugtige azijnzuur in damp ver-
Eig. 103. anderd wordt,
die zich in de
koude weder tot
vloeibaar azijn-
zuur verdigt.
Het verkre-
gene azijnzuur
is kleurloos cn
smaakt en riekt
zeer zuur. Uit
sterk azijnzuur
kan men door
verkoeling zelfs
vaste kristallen
verkrijgen (ijsazijn); een eenigzins verdund azijnzuur heet gecon-
centreerde azijn.
Proef. Bij sterk azijnzuur voege men eenige druppels nagel-
olie en kaneelolie; zij worden opgelost, indien het zuur sterk ge-
noeg was. Men noemt dit mengsel reukazijn.
Proef Giet men op een stukje mager rundvleesch azijnzuur,
zoo wordt het allengs week en geleiachtig. Ook de gewone azijn
werkt alzoo, doch zwakker; het is toch genoeg bekend, dat met
azijn doortrokken vleesch, gekookt of gebraden, zachter en ge-
makkelijker verteerbaar (oplosbaar) wordt.
Ook het azijnzuur kan niet zonder water bestaan; 7 lood van
het sterkste zuur bevatten nog 1 lood chemisch gebonden water.
Azijn heet in het latijn acetum , het teeken voor azijnzuur is
dus — HO,A.
Om de azijnzure zouten te erkennen, verwarmt men ze in een
reageerbuisje met eenig geconcentreerd zwavelzuur , er ontwikkelt
zich daarbij de bekende reuk van sterken azijn.