Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
168 'Zuren.
uitvoerig zuUeu zij in de tweede afdeeling vau dit werkje behan-
deld worden; hier zullen er slechts drie, een vlugtig, en twee
niet vlugtige, als voorbeelden van deze klasse van zuren be-
schouwd worden. Zij behooren alle drie tot het plantenrijk.
■wirasTEENZuUR (ac. tartaricum HO, ï).
194. Het wijnsteenzuur heeft geheel het voorkomen van een
zout, het kristalliseert in kleurlooze, scheeve zuilen , die tegen
de lucht bestand zijn en zeer zuur smaken.
Proef. Men legge een klein kristalletje van wijnsteenzuur op
een dun platinablik en verhitte het bo-
ven de vlam van eene spirituslamp; het
zal eerst smelten, dan bruin en einde-
lijk zwart worden , en daarbij eenen ster-
ken brandigen reuk verspreiden. Houdt
men onder het verkolen een droog koud
glas boven het zuur, zoo beslaat het
met waterdruppels. Er is dus zuurstof
en waterstof in; het zwarte overschot herkent men ligt reeds aan
het voorkomen voor kool, nog naauwkeuriger daardoor, dat het
bij verdere verhitting volkomen verbrandt. Het wijnsteenzuur
heeft diensvolgens, verhit zijnde, groote overeenkomst met bran-
dend hout, en inderdaad bestaat het ook uit dezelfde elementen,
te weten uit koolstof, waterstof en zuurstof , doch in andere hoe-
veelheidsverhoudingen. Alle plantenzuren bestaan uit C , H en O.
Alle plantenzuren verkolen en verbranden in de hitte. Door deze
twee kenteekenen onderscheiden zich de organische zuren wezen-
lijk van de anorganische, die slechts uit twee elementen bestaan
en in het vuur niet verkolen en niet verbranden.
Proef. Men giete op eenig wijnsteenzuur een weinig warm
water, het verdwijnt daarin; wijnsteenzuur is gemakkelijk in
water oplosbaar. Verdunt men de oplossing met meer water en
zet men die dan op eene matig warme plaats, zoo zetten er zich
slijmvlokken af en de zure smaak verdwijnt allengs, het bederft.
Op dergelijke wijze worden alle organische zuren, wanneer zij met
water verdund zijn, ontleed.
Proef. Men voege bij eene oplossing van wijnsteenzuur allengs
geest van sal ammoniak, er komt een tijdstip , waarop de zure
eigenschappen vau het wijnsteenzuur en de alkalische van de am-