Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
Proeven mei zwavelzuur. 145
(lampen, tot er zich een zouthuidje vormt, schieten erbij bekoe-
ling zuilvormige kristallen aan, die zoutachtig bitter smaken en
in water gemakkelijk oplosbaar zijn. Uit de koolzure soda (NaO,
CO^) wordt het koolzuur door het sterkere zwavelzuur verdron-
gen , cn ontwijkt onder opbruising: in het vocht blijft zwavel-
zure soda over (glauberzout). Bijna in elk bronwater zijn kleine
hoeveelheden van oplosbare zwavelzure zouten aanwezig. Onoplos-
bare of moeijelijk oplosbare vindt men in de natuur dikwerf tot
geheele bergen opeengestapeld , b. v. gips.
g) 1 lood loodglit wordt met water tot eene dunne brij aan-
geroerd en dan allengs met | lood Engelseh zwavelzuur vermengd;
er vormt zich een wit onoplosbaar ligehaam. Het zuur vereenigt
zich met het oxyde tot zwavelzuur loodosyde; dit is een onop-
losbaar zout.
Wanneer Engelseh zwavelzuur met water wordt vermengd,
wordt het vocht troebel en na eenigen tijd zet zich daaruit een
wit bezinksel af. Dit bezinksel is niets anders dan zwavelzuur
ïoodoxydc, hetgeen in de looden pannen, waarin het verdunde
zwavelzuur in de fabriek werd geconcentreerd (172), is gevormd.
In sterk zwavelzuur is het zwavelzuur loodoxyde meer of min
oplosbaar; maar in met water verdund zuur zoo weinig, dat het
door bijvoeging van water geheel kan worden afgescheiden.
h) 1 lood koperaseh , zoo als bij de koperslagers afvalt, wordt
Pig 93 ^^^ ^ ^^^^ water en dan allengs met lood
zwavelzuur vermengd en op eene warme plaats
gezet. Men krijgt eene blaauwe oplossing,
waaruit zich na eenigen tijd blaauwe, scheeve
(rhombische) kristalplaten afscheiden. Gewoon-
lijk zijn de kanten dezer platen afgestompt,
waardoor de smalle zijden dakvormig worden. Koperaseh is koper-
oxyde ; dit verbindt zich met het zuur tot zwavelzuur koperoxydo
(kopervitriool), een oplosbaar zout. Onder den naam van vitriool
moet men zich altijd een zwavelzuur metaaloxyde denken. Bij het
schuren van koperen of ijzeren vaatwerk met water , waarbij eenig
zwavelzuur gevoegd is, geschiedt hetzelfde : het metaal wordt
spoediger blank en zuiver , dan door zuiver water te gebruiken,
daar het oxyde dat het dof maakt, zich in hel zuur oplost.
i) Men legge een kleine roestvrije ijzeren spijker in een reageer-
buisje en doe er 20 druppels Engelseh zwavelzuur op, de spijker
wordt niet aangedaan. Voegt men er echter droppelsgewijze water bij,
]0