Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
Zwavel en Zuurstof. 139
hij daarin als een digte witte rook van een prikkelenden zuren
reuk; in de fleseh daarentegen wordt hij tot eene witte, als zijde
glinsterende, vaste stof verdigt. Deze is watervrij zwavelzuur.
Men houdt met de destillatie op, zoodra het koken ophoudt en de
buis heeter wordt dan men met de hand kan verdragen. Het over-
blijfsel in de kolf rookt nu niet meer, het is Engelseh zwavelzuur
geworden. Wüde men dit aan het koken brengen, zoo zoude men
eene 10 malen sterkere hitte moeten aanwenden, want het kookt
eerst boven de 300", terwijl het watervrije reeds bij iets over de
30" kookt. Dit is de reden, waarom het koken ophoudt, wanneer
het laatste ontweken is. /
169. Proeven met watervrij zwavelzuur.
a) Men neme met een glazen staafje er eenig zuur uit en brenge
het ia een droog reageerbuisje; het rookt geweldig en wordt na
eenigen tijd vloeibaar, het trekt water aan uit de lucht en wordt
dan Engelseh zwavelzuur. Door verdamping kan dit water er niet
weder aan ontnomen worden, want het zwavelzuur geeft het al-
leen dan weder af, wanneer men het eene basis in de plaats
aanbiedt.
b) In water geworpen, lost zich het watervrije zwavelzuur
onder sissen en sterke ontwikkeling van hitte op.
c) Evenzoo lost het zich in Engelseh z^vavelzuur op en dit
wordt daardoor rookend. De rookende vitrioololie is dus eene
oplossing van watervrij in Engelseh zwavelzuur. De bestanddeelen
zijn volgens het gewigt 200 zwavel (1 aeq.) en 300 zuurstof
(3 aeq.). Van daar het teeken SOj.
170. Rookend zwavelzuur.
Dit wordt verkregen door distillatie van ijzervitriool, dat uit
zwavelzuur en ijzeroxydule bestaat (89).
Proef. Men legge een stukje ijzervitriool in eene glazen buis eu
jijg QQ verhitte het; het groene kristal wordt,
onder on wijking van waterdampen, wit
-, (watervrij). Bij een verdere verwarming
gaat de witte kleur in roodbruin over
en er wordt een weinig zwaveligzuur
ontwikkeld; een gedeelte van het zwa-
velzuur geeft namelijk 1 aeq. zuurstof
aan het ijzeroxydule af en maakt dit tot oxyde, terwijl het andere
gedeelte bij het ijzeroxyde blijft. Gloeit men dit zwavelzuur
ijzeroxyde sterk en aanhoudend, zoo laat hetzelve het zwavelzuur