Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
83
kan men hen gemakkelijk tot den slag dwingen, wanneer
men wil, en waar men wil: zij zijn altijd gereed, al hebben
zij geene andere wapenen dan hunne kracht en hunne stout-
moedigheid. Nochtans laten zij zich door overtuiging ge-
makkelijk leiden tot hetgeen goed en nuttig is: zij zijn vat-
baar voor letterkundig onderwijs en beschaving. Fier op
hunne hooge gestalte en hun aantal, springen zij gaarne in
de bres voor de onderdrukten."
Clotilde, die zich verplicht achtte bloedwraak te nemen
op haar oom Gundobald, den koning van Bourgondië, omdat
deze haar vader en hare zuster had vermoord, zette Clovis
tot een oorlog tegen hem aan. Wel behaalde Clovis menig
voordeel, maar het gelukte hem noch een deel van Bour-
gondië te veroveren, noch gelijk Clotilde gewenscht had,
Gundobald in handen te krijgen, omdat de machtige Oost-
gotische koning TheodÖrik de Groote hem dwong vrede te slui-
ten. Nu richtte Clovis zijne wapenen tegen den Westgothischen
koning, Alärik II, ofschoon deze een bloedverwant was van den
geduchten Theodörik den Grooten. Hij wist daartoe niet alleen
den moed zijner Franken, maar ook dien der door hem over-
wonnen Galliërs te ontvonken, door erop te wijzen, dat
de West-Gothen Arianen en dus ketters waren. Toen Clovis
door het den West-Gothen behoorende gebied van Tours trok,
verbood hij, om de daar wonende Katholieke Galliërs gunstig
voor zich te stemmen, dat de krijgslieden zich iets anders
zouden toeëigenen dan water en gras. Een strijder ontnam
echter aan een boer hooi, voorgevende, dat het, hoewel ge-
droogd, ook gras was. Clovis, wiens bedoeling duidelijk was
geweest, dat de krijgslieden voor hunne paarden van het
gras der weiden gebruik moesten maken, liet den overtreder
van zijn verbod voor zich brengen en sloeg hem dood. De
hulp, die Clovis van de Katholieke Galliërs ondervond, schijnt
zinnebeeldig te zijn voorgesteld in de later als wonderen
voorgestelde sagen, dat een hond hem eene waadbare plaats
in de Vienne aanwees, door er zelf door tc loopen, en dat