Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
76
Zij bestreden zegevierend de Pieten, die weldra hunne aan-
vallen moesten staken, omdat zij in hun eigen land bestookt
werden. In het vruchtbare Ierland nam de bevolking zooda-
nig toe, dat vele bewoners van dat land besloten, elders
woonplaatsen te zoeken. Eene landverhuizing op groote schaal
kon in die tijden niet anders geschieden dan bij wijze van
een vijandelijken inval. De Ieren, die in het Westen van
Schotland vielen, werden Scoten (Schotten) genoemd. Zij
drongen de Pieten meer en meer Oostwaarts en na een strijd,
die tot vier eeuwen na het vertrek der Romeinen uit Britan-
nië duurde, bracht de Schotsche koning Kenneth M'Alpine
de Pieten tot volkomen onderwerping.
Het beviel den Angelsaksers in Britannië zoo goed, dat zij
voortdurend meer stamgenooten lieten overkomen èn er in
verloop van tijd zeven koninkrijkjes [de lieptarcliie) stichtten:
Ost-Anglen, Essex, Kent, Sussex, Wessex, Mercia en Nor-
thumberland.
De Angelsaksers namen de Romeinsche beschaving niet
over. Zij behielden hunne eigene taal, wetten en geloof en
behandelden de onderworpen Briten als hunne slaven. Vele
Briten weken uit naar Gallië en vestigden zich in Armorïca,
dat van hen den naam Bretagne heeft gekregen; anderen
wisten hunne onafhankelijkheid staande te houden in de berg-
landen van Wales en Cornwales, vooral toen zij geregeerd
werden door den beroemden koning Arthur, die de held is
geworden van eene menigte in lateren tijd opgestelde hel-
denzangen.
De bekeering der Angelsaksers tot het Christendom had
vooral plaats door toedoen van den Romeinschen bisschop
Gregorius I den Grooten. Hij zag eens op de slavenmarkt
te Rome Angelsaksers, die zoozeer zijne opmerkzaamheid trok-
ken, dat hij besloot aan hunne natie het evangelie te laten
verkondigen. Met dat doel zond hij in 596 den abt Augusti-
nus met veertig monniken naar het hof van Etlielbert, den
koning van Kent, die al de Angelsaksische rijkjes met uit-