Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
73
betreden worden dan door de priesters, die daar ook hun hei-
ligen wagen hadden staan, welks geheimenissen alleen aan
stervenden werden bekend gemaakt. Sommige offerfeesten
hadden om de negen jaren plaats, een tijdsverloop, dat groote
week werd genoemd, daar de kleine of gewone week uit
negen dagen bestond. De dieren, die als onrein niet geofferd
werden, rekende men tot het ongedierte. Van de groote
offerdieren, zooals paarden, runderen, herten, lammeren, var-
kens enz. werden de ingewanden aan de goden afgestaan en
op een grooten steen, die in de open lucht tot altaar diende,
verbrand. Het vleesch werd in groote ketels gekookt en door
allen, die het offerfeest bijwoonden, gegeten. De Germanen
hadden ook menschenoffers. Zij offerden niet alleen misdadigers,
maar ook krijgsgevangenen, die somtijds reeds vóór den slag
aan de goden werden toegezegd, indien dezen de overwinning
schonken. Zelfs is er sprake van het offeren van kinderen
en vrouwen om den overtocht over eene rivier te doen ge-
lukken, of eene besmettelijke ziekte te doen wijken, terwijl
later, om de gunst der goden bij het stichten van gebouwen
te verwerven, kinderen levend in de grondmuren werden
gemetseld. Om de bewoners van een huis tegen booze geesten,
ziekten, zelfs tegen den dood te behoeden, werden offers
onder den dorpel begraven of een paarde- of runderkop onder
het dak tegen den buitenwand gehangen. Niet slechts bij
offerfeesten, ook bij den huiselijken maaltijd werd aan de
goden gedacht, door eene portie spijzen voor hen af te zonderen
en door hunne minne (aandenken) te drinken: zoo dronk men
Wodans minne, Donars minne enz., een gebruik, waarvan
onze gewoonte, toasten te drinken, afkomstig is.
Aanvankelijk vervaardigden de Germanen geene beelden
van hunne goden, maar zij stelden hc7i onder symbolen (zinne-
beelden) voor: Wodan door eene speer of raaf, Donar door
een hamer: waarschijnlijk stelden de Irminzuilen Donar voor.
Toen bij de Germanen de kunst begon te ontwikkelen , ver-
vaardigden zij ook afgodsbeelden.