Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.515
en die hij, als hij het noodig achtte, tot eene Synode bij-
eenriep, ontsloeg geestelijken, die zich onwaardig gedroegen,
wijdde het chrisma (heilige zalfolie, die bij den doop en het
vormsel wordt gebruikt), zalfde den grootvorst bij diens
troonsbeklimming, had zitting en stem in de vergadering der
hooge edelen en kreeg de eereplaats aan de tafel van den
grootvorst, die hem vader noemde. In rang volgden op den
metropolitaan de aartsbisschop van Nowgörod (sedert 1166),
de bisschoppen, de archimandrieten (aartsabten: zij hadden
het opzicht over eenige abten), de igumenen (abten), de mon-
niken en eindelijk de wereldlijke geestelijken of popen.
Gedurende de twee eeuwen, dat de Mongolen zich in Rus-
land handhaafden, wist de stad Nowgörod door haar handel
met het buitenland en de krachtige ontwikkeling harer bur-
gerij een hoog standpunt vaii bloei en onafhankelijkheid te
bereiken. Wel stelden de grootvorsten er aanvankelijk nog
een stadhouder aan, die in zijn naam met het opperbevel
over de krijgsmacht was bekleed, doch de vrije burgers, die
nu en dan door klokgelui tot eene volksvergadering werden
opgeroepen, kozen zei ven den gemeenteraad, die met het
bestuur en de rechtspleging belast was. Van de macht, die
Nowgörod verkreeg, getuigt het spreekwoord: „Wie is be-
stand tegen God en Nowgorod!"
In beschaving stonden de Russen ver beneden de andere
volken van Europa. De volksklasse leefde in ellendige, met
stroo gedekte hutten, waarin de vuilnis opgehoopt lag en die,
wegens gemis aan schoorsteenen, steeds gevuld waren met
een verstikkenden rook. Zij had bijna geen begrip van
wetenschap en kunst, zelfs niet in het bloeiende Nowgorod.
Toen de aartsbisschop aldaar in het midden der XV^e eeuw
eene klok met slagwerk in den voorgevel van zijn paleis liet
plaatsen, meende het volk niet anders, dan dat een booze
geest in het uurwerk huisde en op den bepaalden tijd de
slagen veroorzaakte.
Anderhalve eeuw had de Gouden Horde Rusland beheerscht