Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.501
liet hij muziek maken en ging men van den dans ten strijde
en van het gevecht naar het feest. De voornaamste en dap-
perste vijanden kwamen somtijds over en mengden zich onder
de feestvierenden, met wie zij eenige uren later weder streden.
Daar er in Breslau en in de Hongaarsche legerplaats overvloed
heerschte, terwijl het vijandelijk leger gebrek leed, werd er
een wapenstilstand gesloten, waarop na langdurige onderhan-
delingen de vrede volgde. Wladislav kreeg Bohemen, Mat-
thias Corvinus Moravië, Silezië en de Lausitz, en beiden be-
hielden den titel van koning van Bohemen. Kort daarna
hadden de beide koningen eene samenkomst te Olmütz, bij
welke gelegenheid Matthias Corvinus eene Oostersche pracht
ten toon spreidde. Vijftien dagen lang wisselden tournooien,
tooneelvoorstellingen en bals elkander af. Op het plein was
eene piramide opgericht, .die van boven tot beneden met
gouden en zilveren schenkkannen en bekers was bezet. Ron-
dom stonden tien tafels, waaraan gegeten werd, maar van
de piramide werd geen vaatwerk genomen, zooveel gouden en
zilveren tafelgereedschap bezat de ioning. De woningenvoor
de Boheemsche grooten waren vorstelijk ingericht, vooral die
van Wladislav, van welke de vertrekken met goud gestikte
zijde tot behangsel hadden. Bij het afscheid vereerde Mat-
thias zijne hooge gasten met geschenken. Aan Wladislav
schonk hij alles, waarmede diens woning versierd was.
Nadat Matthias nog menige nederlaag aan de Turken had
toegebracht, geraakte hij in oorlog met keizer Frederik III,
tegen wien hij door twee bisschoppen te hulp was geroepen.
Hij veroverde het grootste gedeelte van Oostenrijk beneden
de Ens en vestigde zijne residentie te Weenen, terwijl Fre-
derik III zich troostte met de spreuk: ,/Het grootste geluk
is, datgene te vergeten, wat men voor altijd verloren heeft."
Matthias Corvinus was kundig, een groot veldheer en zoo
rechtvaardig, dat onder de Magyaren het spreekwoord is blij-
ven leven: //Koning Matthias is dood, de gerechtigheid is
gestorven." Op allerlei wijzen zocht hij zijn volk te bescha-