Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.44
tijden boden zich zooveel mannen en vrouwen aan tot het
afleggen der kloostergeloften, dat de Byzantijnsche keizer
Mauricius aan ieder, die een staatsambt had bekleed of aan
de hand geteekend was (de soldaten), verbood in een klooster
te gaan.
Om den openbaren eeredienst op te luisteren, stichtte Gre-
gorius eene zangschool ter beoefening van de kerkelijke
muziek. Wel verklaarde hij zich tegen den beeldendienst,
maar bevorderde daarentegen de vereering van heiligen en
van reliquieën. De wijze, waarop hij de avondmaalsviering
regelde, is nog bij de Roomsche kerk in gebruik en daarbij
behoort het misoffer, waardoor men de handeling des pries-
ters verstaat, die, volgens het geloof der Roomsche kerk,
brood en wijn in vleesch en bloed van Christus doet veran-
deren. Het woord mis is een overblijfsel van de uitdrukking:
Ite, missa est (concio), (Gaat, de vergadering is afgeloopen)
welke uitgesproken werd, wanneer eene kerkelijke plechtig-
heid begon, die door hen, welke nog geene geloofsbelijdenis
hadden afgelegd, niet mocht worden bijgewoond. Beteekende
het woord mis oorspronkelijk het wegzenden der onbevoegden,
later verstond men er door het uitspreken van zeker gebed
door den priester voor het altaar. Gaat dit vergezeld van
kerkelijke muziek, zoo heet het hoogmis.
Gregorius schreef ook vele stichtelijke werken, waarin hij
zijn afkeer van de geschriften der oude Grieken en Romeinen
onverholen aan den dag legt. Hij stierf in 604.
De West-Gothen in Spanje.
Daar de West-Gothen meer en meer uit Gallic verdrongen
werden, verplaatste koning Theudes (t 548) den zetel der
regeering van Toulouse naar Barcelona, vanwaar een later
koning hem naar Toledo verlegde. Ofschoon Theudes door
erfrecht koning was geworden, liet hij zich, om de gunst der