Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.494
nu ontving Waldemar zeven en zeventig oorlogsverklaringen.
Zich tegen zulk eene macht niet opgewassen gevoelende,
zocht hij eene schuilplaats in Duitschland, en liet zijn rijk
door zijne vijanden verwoesten. Nadat de troepen van de
Hafize twee jaren lang op geduchte wijze in Denemarken
hadden huisgehouden, slaagde Waldemar erin vrede te slui-
ten op zeer nadeelige voorwaarden. Hij keerde naar Dene-
marken terug en regeerde nog drie jaren, voortdurend gekweld
door de hevige pijnen der jicht, welke hij zocht te stillen
door met de voeten in koud water te zitten. Toen hij over-
leden was, wist zijne dochter Margareta te bewerken, dat
haar jeugdige zoon Olof door de Denen tot koning geko-
zen, en zij met het regentschap bekleed werd. De Hanze
vereenigde zich met die keuze, op voorwaarde, dat hare oude
voorrechten erkend zouden worden, waarbij o. a. bepaald was,
dat op de kust van Schonen de visschers aan geene andere
kooplieden dan die der Hanze haring mochten verkoopen: zij,
die inkoopen deden voor de koninklijke tafel, mochten er zich
slechts één dag ophouden.
Toen in 1380 Hako overleden was, werd Margareta ook
in Noorwegen voor haar zoon met het bestuur belast. Zij
regeerde met kracht en beleid, riep jaarlijks de rijksdagen
bijeen, en trad nooit buiten de perken van hare macht. Zij
zocht de genegenheid harer onderdanen te verwerven, om
met hun steun haar groote doel te bereiken: ook Zweden
onder haar zoon te brengen. Om zich van Holstein te ver-
zekeren, stond zij aan dit rijk Sleeswijk af, doch zóó, dat
Holstein een Duitsch en Sleeswijk een Deensch leen bleef.
Door gemeenschappelijke belangen sloten de beide gewesten
zich steeds nauwer aaneen.
De maatregelen, die Margareta nam, werkten zoo gunstig,
dat zij, toen haar zoon Olof in 1387 stierf, door de rijks-
dagen van Denemarken en Noorwegen toi koningin werd
erkend. Die van Noorwegen verklaarde tevens tot haar op-
volger haar zesjarigen achterneef Erik van Pommeren, dien