Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.479
een werkeloos, weelderig leven leidden, evenzeer hunne ver-
drukkers waren als de edelen.
Toen nu het door Eichard II kort na zijne troonsbeklim-
ming bijeengeroepen parlement het besluit uitvaardigde, dat
er een buitengewoon hoofdgeld door alle niet edele en geeste-
lijke inwoners, zoo vrouwen als mannen, boven de zestien jaar
moest worden betaald om in den nood van 's konings schatkist
te voorzien, brak er een geduchte opstand uit. Een belasting-
gaarder te Dartford in Kent, eischte, aldus wordt verhaald, van
een vijftienjarig meisje het hoofdgeld. Gesteund door hare moe-
der , kwam zij ertegen in verzet, waarop de koninklijke amb-
tenaar haar beleedigde en aangreep om haar te mishandelen.
Haar hulpgeschrei werd gehoord door haar vader, een pan-
nenbakker , die juist van zijn arbeid huiswaarts keerde. Hij
ontstak in toorn en doodde den onbeschaamden ambtenaar.
Op zijn aanstoken kwamen de boeren uit de omstreek in
opstand en kozen hem tot aanvoerder. De bende van Wat
TVler (Wouter de Pannenbakker), onder dezen naam is hij
in de geschiedenis bekend, groeide voortdurend aan, en eer-
lang trok hij met misschien 100,000 man op Londen aan.
De opstandelingen hoopten bij den jeugdigen koning bescher-
ming te zullen vinden tegen hunne adellijke en geestelijke
onderdrukkers. Zij verlangden afschaffing van het lijfeigen-
schap, dat hun als eene instelling des duivels werd voorge-
steld door een aanhanger van Wiclife, den priester John Ball,
dien zij met geweld uit den kerker, waarin hij om zijne
kettersche gevoelens geworpen was, hadden verlost. Hij ver-
klaarde hun bij verschillende gelegenheden het rijmpje:
Toen Adam spitte en Eva spon.
Was er geen edelman onder de zon.
Op het bericht van de nadering der opstandelingen, betrok
Eichard II den Tower te Londen, waar hij zich veiliger
achtte dan op het kasteel "V\''indsor, maar toch nam hij zich
voor, aan den wensch der boeren gehoor te geven en een
onderhoud met hunne aanvoerders te hebben. Met dat doel