Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.457
te doen ondernemen tegen de Turken, die zich van het By-
zantijnsche rijk hadden meestergemaakt. Toen kort daarna
Ferrara zoozeer door oorlogsgevaar werd bedreigd, dat de
Dominikanen voor de plundering van hun vermaard klooster
vreesden, werden de monniken in verschillende omliggende
staatjes verdeeld. Savonarola werd naar Florence gezonden
in het door de Medici gestichtte Dominikaner klooster San
Marco. Hij kwam hier juist in den tijd dat de Florentijnen
met paus Sixtus IV in oorlog waren , en nu drong zich de
overtuiging aan hem op, dat er niet alleen eene hervorming
in de kerk noodig was, maar dat zij ook met zekerheid zou
komen. Nadat Savonarola eenige jaren in verschillende steden
met den grootsten bijval had gepredikt, keerde hij in 1490
naar Florence terug. Ook hier trad hij nu als prediker op.
Van de laagste tot de hoogste standen kwam men ter kerke
om zijne wegsleepende redevoeringen te hooren, en zoo groot
was zijn invloed, dat de Florentijnen onder den indruk zijner
woorden de zedeloosheid van hun tijd eenigszins beteugelden.
Met de woorden en de bezieling van een profeet kondigde
Savonarola een aanstaand godsgericht aan over de zonden der
menschen. Hij hield zich overtuigd, dat hij dit als godsge-
zant aankondigde. Op zekeren nacht meende hij aan den
hemel een zwaard te zien, waarop de woorden stonden: //Het
zwaard Gods, spoedig en snel." Maar terwijl hij in zijne
prediking als machthebbende sprak, bleef hij in den dage-
lijkschen omgang eenvoudig, en liet hij zich op niets voor-
staan. In het staatkundige was hij wel in 't algemeen de
monarchale regeering toegedaan, maar voor Florence achtte
hij de republiek verkieslijk, en daarom kon hij geen aan-
hanger zijn van Lorenzo. Toen deze in 1492 overleden, en door
zijn onbekwamen zoon Pietro was opgevolgd, kwam er met
medewerking van Savonarola eene omwenteling tot stand,
waarbij het geslacht Medici uit Florence verdreven, en de
republiek hersteld werd (1494). Nu streefde Savonarola ernaar,
een einde aan alle partijregeering te maken en eene volkomene