Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.450
nomen zou worden, terwijl met een burger, die zich misdroeg,
het omgekeerde als straf kon plaats hebben.
De verdrukkingdie de edelen van de burgers moesten
ondervinden, gaf tot herhaald bloedvergieten aanleiding. Nog
eenmaal gelukte het den edelen, wier partij die der Witten
werd genoemd, voor korten tijd den boventoon te voeren,
maar de burgerpartij, de Zwarten, zegevierden in 1304 en
bleven sedert meester. Zij verbanden eene menigte Witten
uit de stad, en onder dezen ook de beroemdste der Italiaan-
sche dichters, Dante Alighieri, die er als zoon van een rechts-
geleerde in 1263 was geboren. Hij was negen jaar oud, toen
hij op een familiefeest de achtjarige Beatrice Portinaci leerde
kennen, voor welke hij eene innige liefde opvatte, die voor
hem eene rijke bron van dichterlijke bezieling werd. Beatrice
huwde met den ridder Simone Di Bardi en stierf reeds in
1290. Dante's liefde voor haar bleef echter leven, en hij
verheerlijkte haar in zijn onsterfelijk gedicht Divina Com-
media. Op verlangen zijner familie huwde hij eenige jaren
na Beatrice's dood met Gemma Donati, die hem een zestal
kinderen schonk, welke meerendeels vóór hem ten grave
daalden. Toen hij uit Florence verbannen werd, moest hij
er vrouw en kinderen achterlaten.
Ondanks den bloei en de macht van Florence was het
toch niet tegen alle buitenlandsche vijanden opgewassen, en
daarom stelde het zich somtijds onder de bescherming van
een vorst, die dan den titel van signore der repubhek ver-
kreeg. Een dezer, Gauthier De Brienne, betoonde zich zulk
een dwingeland, dat hij door de Florentijnen verdreven werd.
Men bracht daarop eene verandering in de staatsregeling
door het vervullen van lagere staatsambten voor het popoio
minuto open te stellen, en schrapte de namen van ruim 500
edelen uit het register der adellijke geslachten, ter belooning
voor de diensten bij het verdrijven van Gauthier De Brienne
bewezen. Van nu af waren de edelen de trouwe bondgenoo-
ten van het popoio grasso, dat met minachting op de lagere