Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.448
vrienden met zelfzuchtige bedoelingen te hebben verraden.
Meer en meer moest hij zich op zijne huurlingen verlaten,
en om hen te vriend te kunnen houden, was hij genood-
zaa,kt de belastingen met gestrengheid te innen.
In 1354 brak er eensklaps een oproer uit. Onder de kre-
ten: //Weg met Rienzi! Dood aan den verrader!" trok eene
groote opgewondene menigte naar het capitool, waar Rienzi,
onbewust van het gevaar, dat hem dreigde, zich onbe-
waakt met drie zijner vrienden bevond. Hij trachtte uit een
venster de woedende menigte toe te spreken, maar zijne vij-
anden , wel wetende welk eene betooverende uitwerking zijne
welsprekendheid op hen bezat, hieven een luid geschreeuw
aan, zoodat hij zich niet kon doen verstaan. Dewijl de deuren
gesloten waren, besloot het volk ze door middel van vuur te
openen. Rienzi begreep, dat het er nu op aankwam zijn
leven te redden. Haastig sneed hij zich den baard af, maak-
te zich het gelaat zwart en verwisselde zijne senatorskleeding
met die van een handwerksman. Aldus vermomd trachtte hij
zich door de menigte een weg te banen. Maar een gouden
sieraad, dat hij niet had afgelegd, verried hem. Zoo groot
was echter het ontzag, dat zijn persoon inboezemde, dat eerst
niemand de hand aan hem durfde slaan. Een zijner vroe-
gere vrienden, die in een zijner bitterste vijanden was ver-
anderd , naderde hem echter en stiet hem het zwaard in de
borst. Op dit voorbeeld sloegen ook anderen toe, en weldra
werd het met wonden overdekt lijk van „den laatsten der
tribunen" door de straten gesleurd en daarna aan een boom
opgehangen. De Joden namen het er later af en verbrand-
den het.
Nog geruimen tijd bleef Italië het tooneel van de wreed-
ste oorlogen, en dit hield zelfs niet op, toen Gregorius IX
om de wereldlijke heerschappij der pausen niet voor goed ver-
loren te doen gaan, in 1377 den Heiligen Stoel weer van
Avignon naar Rome verplaatste.