Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.436
verliet niet gaarne de beschermende muren van hare stad of
haar kasteel, en zoo ontwikkelde zich eene eigenaardige levens-
wijze. In den winter, wanneer er voor de welgestelden weinig
gelegenheid was lichaamsbeweging te nemen, stonden zij
's morgens te zes uur op en gebruikten dan eene krachtig ge-
kruide biersoep, die een paar uren later door een goed ont-
bijt werd gevolgd. Tegen elf of twaalf uur werden groote
hoeveelheden vleesch gegeten en daarbij gekruide wijnen ge-
dronken. Te drie of vier uur werd er weder gegeten, en te
zeven of acht uur plaatste men zich aan den rijk voorzienen
avonddisch. Te acht of pegen uur legde men zich ter ruste
en sliep dan tien of elf uur. Zulk eene zware voeding, ge-
paard met weinig lichaamsbeweging, gaf eene groote voorbe-
schiktheid tot angstig droomen, en werkte het bijgeloof sterk
in de hand. Telkens zag men spoken, of leed men aan de
nachtmerrie, een toestand, waarin de slapende meent onder
een drukkenden last te moeten stikken, zonder in staat te
zijn zich te verroeren. De overprikkelde verbeelding spiegelde
toen den bijgeloovigen lijders voor, dat een spook van afzich-
telijke gedaante hen op de borst drukte (van daar in 't Duitsch
Alpdrüchen). Zoodra de lijder eene beweging kan maken of
een kreet uiten, is het gevoel der drukking voorbij, maar
de angst houdt dan nog eenigen tijd aan.
Wel werd er getracht de overdaad te keer te gaan. Zoo vaar-
digde hertog Albrecht van Saksen in 1482 eene wet uit, waarbij
verboden werd bij gewone maaltijden des middags meer dan
zes en des avonds meer dan vijf verschillende schotels op te
dragen; maar het ging daarmede als met de strafbepalingen
op de algemeene onzedelijkheid. Reeds uit hare telkens her-
haalde afkondigingen blijkt, dat zij niet werden nagekomen.
Het leven aan de badplaatsen leidde tot vele buitensporig-
heden. De Italiaan Poggio heeft eene beschrijving nagelaten
van een bezoek, dat hij in 1417 aan de badplaats Baden in
Aargau bracht. In de talrijke herbergen waren krijgs- en
staatslieden, koop- en handwerkslieden, domheeren, abten