Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.408
om een einde aan den oorlog te maken. Ieder hunner had
een leger, dat sterker was dan de troepen, over welke Lode-
wijk had te beschikken. Zij zouden van verschillende kanten
in Beieren vallen en zich daar vereenigen. Frederik, die het
gebied van zijn tegenstander eerder was binnengetrokken dan
zijn broeder, achtte zich sterk genoeg om, zonder diens aan-
komst af te wachten, een beslissenden slag te leveren. Bij
Mühldorf aan de Inn ontmoetten de legers elkander. Daar
de ridders te dien tijde nog alle krijgskunst verachtten en
slechts op de kracht van hun arm vertrouwden, heerschte in
het leger der Oostenrijkers volgens gewoonte heel wat ver-
warring. Anders was het in 't minder sterke leger van Lode-
wijk. Deze had zeer wijselijk het opperbevel opgedragen aan
den grijzen Siegfried Schweppermann, een edelman van lagen
rang, die in den langen tijd, dat hij de stad Nürnberg had
gediend, volledig bekend was geraakt met de toenmalige
krijgskunst. Daar hij echter volstrekt niet op de hoogte
was van hoofsche manieren en kleeding, was hij voor de
ridders een voorwerp van minachting en spot. Nog helder
lachten zij hem uit, toen hij op den morgen van den slag
Lodewijk's troepen op voortreffelijke wijze in slagorde had
geschaard en sjokkend langs de gelederen reed. Een onver-
hoedsche aanval deed de verwarring, die bij de Oostenrijkers
heerschte, toenemen. Schweppermann had het noodig geacht, den
strijd zoo spoedig mogelijk te doen plaats hebben om te voor-
komen, dat Leopold met zijn leger nog bij tijds aan den slag
deelnam. Reeds had Frederik boden naar zijn broeder gezon-
den, om dezen tot spoed aan te zetten, doch de vaderlands-
lievende monniken van Fürstenfeld ontnamen hun hunne
paarden. Weldra waren de Oostenrijkers gedwongen te wij-
ken, en sloeg hun leger op de vlucht. De nabijheid van de
Inn belemmerde hen daarbij zoozeer, dat niet alleen geheele
afdeelingen ridders, maar zelfs Frederik, gevangen werden ge-
nomen. Een Duitsch spreekwoord zegt: /,Voor ieder één ei,
voor den ouden Schweppermann twee." Naar men verhaalt, heeft