Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.407
Leopold's hofnar, die zich ook in 't vertrek bevond, eens-
klaps uit: „Gij geeft allen goeden raad, hoe men een leger
in Zwitserland kan voeren, maar niemand heeft nog gezegd,
hoe men het er weer uit kan brengen!"
De edelen, die zich zeker waanden van de overwinning,
sloegen op de wijze aanmerking van den nar geen acht. Aan
het hoofd van eene groote schaar ridders trok Leopold in 1315
Zwitserland binnen. Het was zijn plan langs de Zuidzijde van
het kleine Egeri-meer in 't kanton Zug te trekken, waar zich
een pas van een uur gaans bevindt, Morgarten genaamd, die
langs de niet steile met weiden en boomen bedekte helling der
bergen loopt. Was hij door dien pas getrokken, dan lag het ge-
bied der Woudsteden voor hem open. Om de Zwitsers te mislei-
den deed hij eerst een schijnaanval in eene andere richting, maar
een Zwitsersch edelman, die Leopold's plan te weten was
gekomen, waarschuwde zijne landgenooten. Terstond werden
boden door Schwyz, Uri, Unterwalden en Bern gezonden,
om krijgslieden naar Morgarten te zenden, en 1300 waren
er bijeen, toen Leopold met zijn geharnaste ridders den pas
binnenreed. Hoe ongelijk de strijd scheen, toch aarzelde het
kleine hoopje Zwitsers niet. Plotseling viel er een regen van
rotsblokken op de Oostenrijksche ridders in den pas. Mannen
en paarden werden bij menigte verpletterd, en te gelijk weer-
galmde de oorlogskreet der Zwitsers, die, gewapend met
bijlen, morgensterren, zwaarden en lansen, in snelle vaart van
den berg afkwamen en op de onthutste Oostenrijkers aanvie-
len. Te midden van den schrik en de verwarring konden de
Oostenrijkers zich niet verdedigen. Wie hunner niet vluchtte,
viel onder de krachtige slagen der Zwitsers. In den tijd van
anderhalf uur verloor Leopold 9000 man. Hij zelf redde zich
met moeite door eene overhaaste vlucht, en sloot spoedig
daarna een wapenstilstand met de overwinnaars.
De strijd tusschen Lodewijk en Erederik werd nog ver-
scheidene jaren met afwisselend geluk voortgezet. In 1322
besloten Erederik en Leopold eene krachtige poging te doen