Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.390
hebben op de brug over de Yonne, die de stad Montereau
met het aan de andere zijde gelegen kasteel verbond, en dat
dit aan den hertog van Bourgondië zou worden ingeruimd.
Nauwelijks hadden de vorsten elkander begroet, of Jan Zon-
der Vrees werd door het gevolg van den dauphin vermoord.
rilips de Goede, de zoon en opvolger van Jan Zonder
Vrees, bood om zich te wreken de kroon van Frankrijk aan
Hendrik V aan, terwijl Isabeau dezen hare dochter Catharina
ten huwelijk gaf. Reeds twee jaar later (1322) stierf Hen-
drik V, die opgevolgd werd door Hendrik VI, een kind van
negen maanden, voor hetwelk zijne ooms, de hertogen van
Bedford en van Gloucëster, het regentschap aanvaardden.
Weinige weken later stierf eindelijk de ongelukkige Karei VI,
na twee en veertig jaar de kroon te hebben gedragen. Zijn
zoon liet zich hierop te Poitiers als Karei VII tot koning
kronen, doch werd, eer deze plechtigheid te Ehfcms opnieuw
had plaats gehad, algemeen als dauphin betiteld. Slechts een
klein gedeelte van Frankrijk erkende hem: het overige had
den hertog van Bedford als plaatsvervanger van Hendrik VI
gehuldigd. Hoe droevig het gesteld was in Frankrijk blijkt
uit eene beschrijving van Alain Chartier, den geheimschrij-
ver van Karei VII. „Nergens, zegt hij, kon een welgezind
man eene veilige schuilplaats vinden dan achter de muren
eener versterkte plaats, want van het platteland kon men
niet dan met schrik hooren spreken; het was als eene zee,
waar geene andere wetten heerschten, dan die van het geweld."
Karei VII was een zwak vorst, de speelbal zijner gunstelin-
gen, en in alle omstandigheden het eerst bedacht op zijne
vermaken. Wanneer hij eene enkele maal krachtig optrad,
had hij dit te danken aan den invloed van zijne minnares
Agnes Sorcl. Hij stelde zich tevreden met hetgeen de En-
gelschen spottend zijn koninkrijk van Bourges noemden, en
verzuimde van de gunstige gelegenheid om zijn gebied uit
te breiden, gebruik te maken. Gedurende de eerste jaren
toch traden de Engelschen niet met de vroegere kracht op.