Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.386
de warmte; vooral de koning, die een zwart fluweelenkleed
droeg. Om minder last van het stof te hebben, reed hij voor-
uit, onmiddellijk gevolgd door twee schildknapen, van welke er
een zijne lans droeg. Deze begon onder den invloed der hitte
in te dommelen, en plotseling ontviel hem de lans, die klet-
terend op den helm, welken de andere schildknaap droeg, neer-
kwam. Dit onverwacht geraas deed den koning zoozeer schrik-
ken, dat hij zijn zwaard trok en met den kreet: //Weg ver-
raders!" op de schildknapen inhieuw, die zich echter door de
vlucht wisten te redden. Maar nu hieuw hij op zijn gevolg
in, waarvan hij vier personen dooddo, terwijl zelfs zijn broeder,
de hertog van Orleans, voor hem moest vluchten. Eindelijk
was hij zoo afgemat, dat men hem kon meester worden en
met een wagen vervoeren. De krijgstocht werd gestaakt en
het leger ontbonden.
Eilips de Stoute van Bourgondië wist nu weder de macht
•in handen te krijgen. Hij verwijderde 's konings raadslie-
den van het hof en ontsloeg Du Clisson, wiens wond ge-
nezen was. Langzamerhand herstelde de koning weder,
en was hij weder in staat zich aan het ongebonden leven,
dat hij vroeger geleid had, over te geven. Bij gelegenheid
van een feest verkleedde hij zich met vijf jonge edellieden
als boschgoden. Zij trokken daarvoor een nauwsluitend lin-
nen pak aan, dat met pik was besmeerd en waarop werk
was gekleefd. Dewijl dit kleed zeer brandbaar was, had men
een verbod uitgevaardigd, met licht nabij de groep der bosch-
goden te komen. De lichtzinnige en losbandige hertog van
Orleans stoorde er zich niet aan en naderde de dansenden
met eene helder brandende fakkel. Eene vonk viel op het
gewaad van een der boschgoden, en weldra stonden alle zes in
brand. Tier hunner verbrandden, een vijfde ontkwam den dood
door in een vat met water te springen, dat bij de schenktafel
stond, en de koning werd gered door den hertog van Berry, die
hem een mantel omsloeg en daardoor de vlammen uitdoofde.
Aanvankelijk scheen dit voorval geen nadeeligen invloed op