Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.322
ongelukkigen op een veld buiten de legerplaats bijeenbrengen
en nederhouwen.
Zijn meest beroemde wapenfeit verrichtte Richard voor
Joppe. Hij bevond zich daar met slechts duizend man, onder
welke zich, behalve den koning, slechts tien ridders bevon-
den, die paarden hadden, toen 7000 Saraceensche ruiters op
de stad aanvielen. Zij naderden met zulk eene snelheid, dat
Richard en de bereden ridders den tijd niet hadden de volle-
dige wapenrusting aan te gorden. Hij zelf moest strijden
zonder beenstukken aan. Met de meeste kalmte schaarde hij
daarop de onbereden ridders en de lansknechten in slagorde
met bevel, zoodra de vijandelijke ruiters op hen aanvielen,
zich op de rechterknie te laten vallen en met het schild te
dekken, en de lans, met het achtereinde in den grond ge-
stoken, stevig vast te houden. Achter dit gelid stelde hij de
boogschutters op, en nam hij met de bereden ridders plaats.
De vijanden kwamen zoo nabij, dat hunne lanspunten die
der Christenen konden aanraken, maar zij durfden dezen in
de sterke stelling, die zij innamen, niet aanvallen. Bijna een
half uur had dit geduurd, toen Richard aan de boogschut-
ters bevel gaf den strijd te openen, en tegelijkertijd deed hij
met de bereden ridders een aanval. Zij staken en reden alles,
wat zich op hun weg voordeed, overhoop. Richard zelf baande
zich een weg tot in de achterste gelederen des vijands en
reed daarna links en rechts over het slagveld, alles neder-
houwende, wat niet voor hem vluchtte. Een vijandelijk aan-
voerder, schimpende op de lafhartigheid der zijnen, rende
op Richard aan, maar zoodra hij onder het bereik van diens
zwaard was gekomen, werd hem het hoofd van den romp
gehouwen. De strijd eindigde met eene algemeene vlucht
van de ongeloovigen. Spoedig daarna sloot Richard een wa-
penstilstand voor drie jaar met Salah Eddin, waarna hij het
Heilige Land verliet.
Toen weinige maanden later de bekwame Salah Eddin was
overleden, meende paus Innocentius III, dat thans de kans