Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.290
Eer hij echter de grenzen van 't land, dat hij thans voor
goed onderwerpen wilde, was overgetrokken, stierf hij. Van
deze omstandigheid maakte Bruce gebruik om zijne tegenstan-
ders te onderwerpen en de Engelschen grootendeels uit Schot-
land te verdrijven, want Eduard's zoon en opvolger, Eduard II,
zette den door zijn vader aangevangen tocht niet voort.
Eduard II verbitterde terstond de Engelsche baronnen. De
lichtzinnige speelmakker zijner jeugd. Peter Gaveston, had
een slechten invloed op hem uitgeoefend, en was daarom door
Eduard I verbannen, die bovendien zijn zoon bij eede had
laten beloven, die verbanning nooit op te heffen. Nauwelijks
was Eduard II aan de regeering gekomen, of hij schond zijn
eed, riep Gaveston terug, begiftigde hem met het graafschap
Cornwales, en benoemde hem tot regent, toen hij naar
Frankrijk ging om met Isabella, de twaalfjarige dochter
van den Franschen koning Filips IV den Schoonen, in
den echt te treden. Het bestuur van Gaveston was zoo
willekeurig, dat de baronnen zijn ontslag eischten, zoodra
de koning in Engeland terug was gekeerd. Eduard II
moest toegeven, maar benoemde zijn gunsteling daarop tot
stadhouder van Ierland. De baronnen vorderden echter, dat
Gaveston naar het vasteland verbannen zou worden, en dewijl
Eduard II aan dien eisch niet wilde voldoen, kwamen zij
in opstand. Graaf Thomas van Lancaster maakte zich van
Gaveston meester en liet hem onthoofden, doch deze daad
verwekte zulk eene ontevredenheid bij de andere baronnen
en bij het Engelsche volk, dat de koning met de baronnen
een vergelijk kon treffen.
Nu rustte Eduard II een talrijk leger uit, om de Schotten
te onderwerpen. Hij werd echter bij Bannockburn door Robert
Bruce zoo beslissend geslagen, dat deze voortaan in 't rustig
bezit van den Schotschen troon bleef. Deze nederlaag deed
het aanzien van Eduard II in Engeland zeer dalen, terwijl
de baronnen bovendien ontevreden werden, omdat de beide
Spencers, vader en zoon, wien hij, na den dood van Ga-