Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.281
hij reeds twaalf jaren gehuwd was geweest, laten scheiden,
op grond, dat tusschen beiden te nauwe bloedverwantschap
bestond. Hij had het plan opgevat, eene Portugeesche prin-
ses te huwen en reeds een afgezant met de huwelijksaan-
vrage doen vertrekken, toen hij kennis maakte met Isabelle,
de schoone dochter van graaf Aimar van Angoulème, en haar
ten huwelijk vraagde, ofschoon zij reeds aan den graaf van
Marche verloofd was. De graaf van Angoulème , verrukt, dat
zijne dochter koningin zou worden, gaf terstond zijne toestem-
ming, en de bisschop van Bordeaux zegende het huwelijk in,
ofschoon de paus de echtscheiding van Jan ten strengste had
.afgekeurd. De graaf van Marche greep nu naar de wapenen
en vond steun bij een groot aantal edelen, die het huwelijk
van Jan met de bruid van een zijner vazallen als eene in-
breuk op het leenrecht beschouwden. Arthur van Bretagne
vatte insgelijks de wapenen tegen zijn oom op, doch werd
door dezen bij de belegering van het kasteel Mirabeau over-
vallen, geslagen, gevangengenomen en onmiddellijk daarop
door Jan, hetzij eigenhandig, hetzij op diens last, vermoord.
Filips II August daagde hierop Jan voor zijn rechterstoel,
doch daar deze niet verscheen, verklaarde hij hem schuldig
aan felonie en dus vervallen van de Fransche leenen. Jan
bood slechts zwakken tegenstand en bezat weldra in Frankrijk
niets meer dan enkele kleine gewesten.
Spoedig daarna geraakte hij in een hevigen strijd met paus
Innocentius III over de verkiezing van een aartsbisschop van
Canterbury. De paus liet den koning door drie bisschoppen
waarschuwen, dat het interdict over geheel Engeland zou
worden uitgesproken, indien de door hem gekozen aartsbis-
schop niet werd erkend. In drift ontstoken, gaf Jan aan de
bisschoppen ten antwoord, dat hij zich aan den paus niet
zou storen, en zwoer hij „bij de tanden Gods", dat hij, in-
dien het interdict werd uitgesproken, niet alleen de bisschop-
pen, maar alle priesters uit Engeland zou verdrijven en hunne
goederen verbeurd verklaren, en dat de eerste de beste pau-