Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.278
van zijn tijd: afwisselend edelmoedig en wreed, vervuld met
edele godsdienstige gevoelens en toegevende aan zijne lage,
zinnelijke lusten, opstuivende in woeste drift en in staat
zich te beheerschen. Hij muntte uit in ridderlijke dapperheid
en verwierf zich daardoor den bijnaam van Leeuwenhart.
Terwijl Richard ter kruisvaart was, trachtte zijn broeder Jan,
die den bijnaam zonder Land draagt, zich van den Engel-
schen troon meester te maken, en daarom sloot hij een ver-
bond met den Franschen koning Filips II August. Eichard
achtte het derhalve niet geraden bij zijn terugkeer uit het
Heilige Land door Frankrijk te reizen en nam voorzichtigheids-
halve zijn weg door Duitschland, Ofschoon de vorsten in die
dagen nog het recht hadden, iederen vreemdeling, die zich in
hun land ophield, zonder vrijgeleide van hen gevraagd en ver-
kregen te hebben, als een vijand te beschouwen, besloot
Eichard, die gaarne op avontuur uit was, zonder zulk een
verzoek onder een aangenomen naam zijne reis voort te zetten.
In de vele ontmoetingen, die hij had, sneuvelden zoovelen
van zijn gevolg, dat hij eindelijk alleen vergezeld was door
een edelman en een knaap, die Duitsch verstond. Over
bergen en door wouden dwalende, kwam het drietal in de
nabijheid van Weenen, waar het weldra bekend werd, dat
zich een vreemdeling, die ruim van geld voorzien was, in
den omtrek ophield. Eichard had in Palestina de Duitschers
en in 't bizonder hertog Leopold van Oostenrijk smadelijk
bejegend, en zoodra deze door een zijner dienaren, die Eichard
had herkend, vernam, dat de Engelsche koning zich op zijn
grondgebied had gewaagd, liet hij h«m gevangen nemen. De
Duitsche keizer Hendrik VI eischte echter Eichard op en
liet hem naar het kasteel Trifels in Eijn-Beieren voeren.
Ofschoon dit feit algemeen bekend was, ontstond later de
volgende legende. De zanger Blondel, Eichard's getrouwe
vriend, verliet Engeland om het verblijf van zijn heer op
te sporen. Hij reisde door Duitschland en zocht allerwegen
te weten te komen j of men hier of daar een aanzienlijk '