Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.274
aan dronkenschap en de grofste zedeloosheid schuldig maak-
ten. Zij stonden wegens hunne misdaden niet voor wereld-
lijke rechtbanken terecht, maar werden geoordeeld door de
hoogere geestelijkheid, die zeer yeel door de vingers zag
en, als het opleggen van straf niet vermeden kon worden,
gewoonlijk zoo zacht mogelijk strafte. Hendrik II, die het
schandelijk leven, dat de geestelijken leidden, te keer wilde
gaan, eischte, dat iedere priester, die eene misdaad had be-
dreven, door zijne meerderen van zijne waardigheid beroofd,
en daarna door den wereldlijken rechter geoordeeld en ge-
vonnist zou worden. Hiertegen kwam Thomas Becket,
gesteund door de bisschoppen, krachtig in verzet.
Nu riep Hendrik II de rijksgrooten, waaronder ook de
bisschoppen behoorden, tot eene vergadering te Clarendon
bijeen, en daar de wereldlijke leden de meerderheid uitmaakten,
werden daar zestien artikelen aangenomen, volgens welke de
geestelijkheid geheel ondergeschikt moest zijn aan den koning.
De prelaten zagen zich verplicht aan de Clarendonsche arti-
kelen hun zegel te hechten: ook Thomas Becket deed het.
De paus Alexander III echter weigerde ze goed te keuren
op grond, dat zij in strijd waren met het canonieke recht,
en nu verklaarde Thomas Becket, dat hij zich zwaar bezon-
digd had door zijn zegel aan de Clarendonsche artikelen te
hechten. De koning riep opnieuw eene vergadering bijeen te
Northampton, waarop bij tegen Thomas Becket, die met
hardnekkigheid zijn veranderd gevoelen bleef volhouden, zulke
hevige verwijten richtte, dat de aartsbisschop het geraden
vond, eene schuilplaats te zoeken bij koning Lodewijk VII
van Frankrijk. Uit vrees, dat Hendrik II zich zou aanslui-
ten bij Prederik Barbarossa, achtte paus Alexander III het
beter een einde aan den twist te maken, en daarop keerde
Thomas Becket naar Engeland terug. Hij was echter niet
voornemens zich aan den koning te onderwerpen en deed
weldra diens vriend, den aartsbisschop van York, met nog
andere hooge geestelyken in den ban. Zoodra Hendrik II,