Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.241
Toen nu Eichard van Cornwales overleden was, wist Wer-
ner te bewerken, dat Eudolf tot keizer werd gekozen. Hij
werd in zijn pogen krachtig gesteund door Eudolf's neef en
vriend Frederik van Hohenzollern, den burggraaf van Nürn-
berg , en door de omstandigheid, dat Eudolf zes dochters had,
want daar de hertog van Saksen en de markgraaf van Bran-
denburg ongehuwd waren en de hertog van Beieren zijne
vrouw verloren had, kregen deze vorsten, indien Eudolf ge-
kozen werd, het uitzicht schoonzonen des keizers te worden.
In 1273 was Eudolf juist bezig met het beleg van de
stad Bazel, toen hem de tijding werd gebracht, dat hij tot
keizer was gekozen. Aanvankelijk kon hij het niet gelooven.
Toen de bisschop van Bazel met de keuze der Duitsche vor-
sten bekend werd gemaakt, riep hij uit: //Zit nu, Heere
God, vast op uw troon, want deze Eudolf is in staat er u
van te verdrijven!"
De nieuw benoemde keizer brak nu het beleg van Bazel
op en begaf zich naar Aken, waar hij met zijne gemalin
werd gekroond. Terwijl men met de plechtigheid der kroning
bezig was, werd eensklaps de rijksschepter, die de keizer den
vorsten moest voorhouden, wanneer zij hem den eed van
getrouwheid zwoeren, gemist. Menigeen, die dit bemerkte,
ontstelde ervan, want dit werd voor een noodlottig voortee-
ken gehouden. Eudolf behield echter zijne tegenwoordigheid
van geest. Met de meeste bedaardheid greep hij een crucifix,
kuste het en sprak: //Door dit teeken is de wereld verlost,
alzoo kan het ook tot schepter dienen." De kroningsfeesten
werden nog opgeluisterd door de huwelijken van twee zijner
dochters met Lodewijk van Beieren en met Albrecht van
Saksen.
Eudolf trachtte terstond op goeden voet te komen met
den paus, en daarin slaagde hij; maar zijn wensch om
te Eome gekroond te worden is nooit vervuld. Om een einde
te maken aan de verwarringen, die in Duitschland heerschten,
slechtte hij eene groote menigte roof burchten, en maakte hij
H. 16