Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.225
achers gebroken. Zij weken en sloegen weldra op de vlucht.
Hunne legerplaats en zelfs de banier en het schild des kei-
zers vielen den Italianen in handen.
Barbarossa was nog gelukkig aan het strijdgewoel ontko-
men. Terwijl al de zijnen hem dood waanden, en de keizerin
reeds het rouwgewaad had aangetrokken, vertoonde hij
zich onverwachts in het hem getrouwe Pavïa. Nu riep hij
de medewerking van zijn vijand paus Alexander III in, om
den vrede met de Lombardische steden tot stand te brengen.
Deze verklaarde zich daartoe terstond bereid, want, ofschoon
hij in zijn strijd met den keizer den bloei der Italiaansche
steden had bevorderd, begon hij, thans zelf hare macht te
duchten. Volgens de overeenkomst erkende Frederik Alexan-
der III als paus, en bezwoeren de Italiaansche steden een
wapenstilstand van zes jaar.
Zoodra Barbarossa in Duitschland terug was gekeerd,
riep hij een rijksdag te Worms bijeen en deed daar eene
aanklacht tegen Hendrik den Leeuw. Hij wist zeer goed,
dat de meeste rijksvorsten den trotschen hertog haatten en
verlangden, hem voor zijn overmoed te straffen. Herhaalde
malen werd Hendrik voor een rijksdag gedaagd, en daar hij
geen enkelen keer verscheen om zich te verantwoorden, werd
hij in den rijksban gedaan en van al zijne waardigheden
ontzet. Zijn grondgebied verdeelde Barbarossa onder verschil-
lende rijksgrooten, maar Hendrik liet het zich niet zonder
geduchten strijd ontnemen. Nadat hij eindelijk voor de macht
des keizers was bezweken, zag hij zich genoodzaakt op een
rijksdag te Erfurt om genade te vragen, en toen hij voor
Barbarossa neergeknield lag, dachten beiden aan Chiavenna
en de wisselvalligheid van het geluk, Frederik liet Hendrik
zijn vaderlijk erfdeel, Brunswijk en Lüneburg, behouden,
maar legde hem de verplichting op, Duitschland voor drie
jaar te verlaten. De balling begaf zich naar Engeland aan
'thof van zijn schoonvader.
In 1183 sloot Barbarossa te Constanz vrede met deltali-
II. 16