Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.222
zoo eindigde hij, „naar de stad terug en wacht mijn vonnis
af." Dit vonnis was vreeselijk: behalve de terken en eenige
openbare gebouwen, die hij uit tunstliefde spaarde, liet hij
alles omver halen,
In de meening de Italiaansche steden voor goed aan zijn
gezag te hebben onderworpen, teerde Barbarossa naar Duitsch-
land terug, waar nieuwe moeilijtheden hem wachtten. In
verschillende steden begon de welvaart der burgers toe te
nemen, en daarmede verlangden zij meer invloed op het
bestuur uit te oefenen. Arnold, de aartsbisschop van Mainz,
trachtte den ontluitenden vrijheidszin zijner onderdanen door
willeteurige maatregelen te fnuiten. Maar juist hierdoor
miste hij zijn doel. De inwoners van Mainz kwamen tegen
hem in verzet, en hij moest de stad verlaten. Nu beval
Barbarossa hun, den aartsbisschop, hun wettigen heer, on-
derdanig te zijn, doch in plaats van te gehoorzamen, plun-
derden zij het aartsbisschoppelijk paleis. De keizer zond een
gezant naar Mainz om over de inwoners recht te spreken,
en Arnold waagde het, dezen te vergezellen. Men waar-
schuwde hem, dat hij zijn leven in gevaar bracht, doch
steunende op de hulp des keizers, riep hij uit: „De Mainzer
honden blaffen wel, maar bijten niet!" Hierin bedroog hij
zich. Hij werd door de bevolking overvallen en vermoord.
Mainz werd hierop door den keizer zwaar gestraft, vele
inwoners moesten de daad met hun leven boeten.
Nadat Barbarossa op dergelijke wijze ook in andere deelen
van Duitschland een einde aan wanordelijkheden had gemaakt,
begaf hij zich weder naar Italië om den hem vijandigen
paus Alexander III en de vele steden, die de Duitschers
om het trotsche gedrag der keizerlijke ambtenaren meer en
meer begonnen te haten, te bestrijden. Maar terwijl hij in Italië
was, brak eene vreeselijke pest in zijn leger uit, en daar de
vrijheidlievende Italianen ondertusschen een krachtig leger te
velde hadden gebracht, zag de keizer zich genoodzaakt bijna
onverzeld en als vluchteling naar Duitschland terug te keeren.