Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.212
De Hohenstaufen.
Na den dood van keizer Hendrik V, werd er in Duitsch-
land heftig gestreden om de Duitsche kroon tusschen de
Weifische of Beiersche en de Hohenstaufische of Zwabische
partij. Aanvankelijk bereikte de Weifische partij haar doel
met de verkiezing van Lotharius, den hertog van Saksen,
tot keizer; doch toen deze gestorven was, wist Koenraad III
van Hohenstaufen de keizerskroon te verwerven. Dewijl hij
bijna uitsluitend door de geestelijke vorsten uit de Eijn-
streken gekozen, en er bij die verkiezing menig oud gebruik
verwaarloosd was, wilden verscheidene vorsten de gedane
keuze niet als geldig erkennen. Koenraad's voornaamste
tegenstander was de hertog van Beieren, Hendrik de Stout-
moedige , die door keizer Lotharius, in strijd met het
Duitsche gebruik, dat geen twee hertogdommen aan één
vorst werden geschonken, met het hertogdom van Saksen
was beleend.
Om zich van zijn geduchten tegenstander te ontslaan,
sprak Koenraad den rijksban over hem uit, waardoor hij
hem van de regeering over de beide hertogdommen vervallen
verklaarde. Saksen schonk hij aan Albrecht den Beer, en
Beieren aan Leopold van Oostenrijk. Nu ontstond er een
heete strijd, te midden van welken Hendrik de Stoutmoedige
stierf. Zijn jeugdigen zoon Hendrik, die later den bijnaam van
Den Leeuw ontving, werd door de Saksers als hertog erkend,
en zijn broeder Welf zocht zich van Beieren meester te maken.
Terwijl Koenraad bezig was met de belegering van Weins-
berg, daagde Welf met een leger tot ontzet der stad op.
In die dagen, toen de krijgslieden der vijandelijke legers nog
niet, gelijk thans, door uniforme kleeding van elkander te
onderscheiden waren, hieven de krijgslieden van hetzelfde
leger in den strijd telkens denzelfden kreet aan. In het
gevecht, dat Koenraad nabij Weinsberg aan Welf leverde.