Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.195
eene Grieksche prinses niet met een heiden kon huwen, en
daarop verklaarde Wladimir zich bereid den doop te onder-
gaan, Op deze voorwaarde stemden de keizers in het huwelijk
toe. Anna begaf zich naar Cherson, dat Wladimir kort te
voren op de Byzantijnen had veroverd, en trad daar, nadat hij
in de Christelijke kerk was opgenomen, met hem in den echt.
Zoodra Wladimir met zijne gemalin in Kiew was aangekomen,
gaf hij bevel, de afgodsbeelden te verbrijzelen en de stukken
in den Dnieper te werpen. Den volgenden dag gelastte hij
allen inwoners, op straf van als oproerlingen te worden behan-
deld, zich met vrouwen en kinderen naar den oever der
rivier te begeven om gedoopt te worden. Op een gegeven
teeken moesten allen in het water gaan staan. De priesters
lazen daarop het doopformulier en gebeden, en toen dit was
afgeloopen, werd den inwoners medegedeeld, dat zij Christenen
waren en weer op het droge konden komen. Wel betreurden
de Russen hunne afgoden, maar zij schikten er zich in,
Christenen te zijn geworden, door de overtuiging, dat Wladi-
mir zelf het nieuwe geloof niet zou hebben aangenomen,
indien het niet goed was (1000).
Reeds sedert een pa^r eeuwen bestond er tusschen de bis-
schoppen van Rome en de patriarchen van Constantinopel
eene geduchte spanning, die zoozeer in hevigheid toenam,
dat eene scheiding der Christelijke kerk in twee afdeelingen,
de Latijnsche en de Grieksche er het gevolg van was (1054),
Daar de Russen bet Grieksch-Katholieke geloof hadden aan-
genomen, werd het celibaat der priesters niet bij hen inge-
voerd, en geraakten zij niet onder de hierarchie van een
kerkelijk opperhoofd.
De Waregers smolten zoo geheel met de door hen onder-
worpen Slavische bevolking samen, dat niet alleen hunne zeden
en gewoonten, maar zelfs hunne taal zich in die der overwon-
nelingen oplosten.