Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.186
Engeischen bodem aan wal stapte, struikelde hij. Allen die
in zijne tegenwoordigheid waren, verschrikten, want zij zagen
er een ongunstig voorteeken in. Hij wist echter met gevat-
heid den slechten indruk weg te nemen. Terstond weder
overeind springende sprak hij luide: //Bij Gods glans!" —
dit was zijn gebruikelijke uitroep — //Ik heb met de beide
handen bezit genomen van dit land!"
Zoodra Harald te midden der feesten, waarmede hij zijne
overwinning bij de Stamfordbrug vierde, het bericht van
Willem'slanding had gekregen, snelde hij naar Londen. Hij
sloeg Willems aanbod, om door een tweegevecht een einde
aan hun twist te maken, van de hand en stelde voor, eene
groote som gelds aan Willem te betalen, indien deze met
zijne troepen naar Normandië terugkeerde. Daar Willem dit
weigerde, moest de oorlog beslissen. Harald sloeg den raad,
om geen beslissenden strijd te wagen en de Normandiërs door
heen en weer te trekken af te matten, in den wind. Hij ver-
zamelde alle beschikbare troepen en trok op naar Hastings,
waar hij op eene heuvelketen eene legerplaats opsloeg, die
hij terstond aan alle zijden door palissaden en teenen horden
liet versterken. De Eransche geschiedschrijver Augustin
Thierry geeft in zijn werk over de verovering van Engeland
door de Normandiërs, dat in 1826 werd uitgegeven, de vol-
gende beschrijving van den voor Engeland in zijne gevolgen
zoo invloedrijken slag bij Hastings.
//In den nacht van den IS^en October liet Willem den
Normandiërs aanzeggen, dat den volgenden dag slag zou wor-
den geleverd. De priesters en monniken, die zich, evenals
de krijgslieden, in het uitzicht op buit bij het invallend leger
hadden aangesloten, schoolden samen om kerkelijke liederen
te zingen, terwijl de soldaten hunne wapenen en hunne paar-
den in gereedheid brachten. Den tijd, die den gelukzoekers
overbleef, gebruikten zij om hunne zonden te biechten en de
sacramenten te ontvangen. In het andere leger werd de nacht
op eene gansch andere wijze doorgebracht: de Angelsaksers