Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.175
met Friezen en Saksers, die hij met dat doel uitnoodigde
naar Engeland te komen. Deze verbetering zijner strijdkrach-
ten kwam hem goed te stade, toen later de Noormannen uit
Denemarken en uit Normandië nieuwe invallen in zijn rijk
deden. Hoezeer hij somtijds in 't nauw werd gebracht, op
den duur bleef hij overwinnaar. Dat hij veel strijd heeft
moeten voeren, blijkt daaruit, dat hij in persoon aan zes en
vijftig grootere en kleinere gevechten heeft deelgenomen.
Terwijl de oude staatsinrichtingen der Germanen, waarbij
de onafhankelijkheid der vrijen op den voorgrond stond,
overal elders groote wijzigingen moesten ondergaan, wist Alfred
haar in Engeland te handhaven. Het aantal hoorigen en
lijfeigenen nam er niet zoo toe als op het vasteland, maar
het onderscheid in stand tusschen de vrijen, hetwelk aange-
duid werd door het verschillend weergeld, dat voor een ver-
moorde moest worden betaald, trad meer op den voorgrond.
Het naast bij den koning stonden de earls, welk woord eene
samentrekking is van ealdorman, oudere man. De earls
waren uitstekende krijgslieden, die het gevolg des konings
uitmaakten en hofambten bekleedden. Hunne waardigheid
werd spoedig erfelijk. Onder de earls stonden de thanes,
voor wie bet weergeld het zesvoudige bedroeg van dat der
gewone vrijen. De thanes waren bezitters van groote land-
goederen, en de vrije die zulk een landgoed verwierf, kreeg
daardoor de waardigheid van thane. De vrije grondbezitters
lieten hun land door hoorigen en lijfeigenen bebouwen en
waren bij tientallen in gemeenten verdeeld, die zich zeiven
bestuurden, en voor hare leden verantwoordelijk waren. Be-
ging één hunner een moord, dan waren de negen overigen
verplicht het weergeld voor hem te betalen, indien het niet
uit zijne goederen kon worden voldaan. Tien tienden vormden
eene hundrede, waarin een eigen gekozen schepengericht van
twaalf personen over de geschillen der tienden uitspraak deed.
Eenige hundreden vormden een graafschap, waarin de earl
dezelfde betrekking vervulde als de graaf op het vasteland.