Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.10
Leo IV had bij' testament bepaald, dat Irene als voogdes
zou optreden voor zijn tienjarigen zoon Constantijn VI, bij-
genaamd Porphyrogenitus, omdat hij in de zoogenaamde por-
fierzaal van het paleis was geboren.
Irene slaagde in haar streven om den beeldendienst weder
in te voeren ondanks den tegenstand van de lijfwacht, die
er afkeerig van was, want op eene kerkvergadering, in 787
te Nicea gehouden, werden alle vroegere bepalingen tegen den
beeldendienst herroepen, en de vereering der beelden op de oude
wijze door het gansche rijk hersteld. Voor de opvoeding van
haar zoon droeg Irene aanvankelijk goede zorg. Ten einde hem
een huwelijk overeenkomstig zijn stand te doen sluiten, onder-
handelde zij met Karei den Grooten om diens dochter voor haar
zoon tot gemalin te verwerven. Toen zij echter bemerkte, dat
Constantijn VI meer en meer weerzin aan den dag legde
om onder hare leiding te staan, brak zij de onderhandelin-
gen af, uit vrees, dat hij, gesteund door Karei den Grooten,
machtig genoeg zou zijn om zelfstandig te regeeren.
Constantijn beraamde eene samenzwering om zijne moeder
af te zetten en naar Sicilië te verbannen, doch het plan
werd verraden. Irene kastijdde haar zoon eigenhandig, ver-
bande zijne vrienden en eischte dat leger en senaat haar tot
keizerin zouden uitroepen. De senaat voldeed aan haar ver-
langen, doch de troepen, die tegen den beeldendienst waren,
riepen Constantijn tot keizer uit, en Irene werd van het hof
verwijderd. Weldra wist zij het door hare kuiperijen zoover
te brengen, dat zij weder in de tegenwoordigheid van haar
zoon werd toegelaten. Zij gedroeg zich nu als eene belang-
stellende raadgeefster; doch hare raadgevingen strekten alleen
om haar zoon besluiten te doen nemen, die het leger en de
geestelijkheid van hem vervreemden. Toen zij hierin geslaagd
was, smeedde zij eene samenzwering tegen hem. Zij liet
haar zoon grijpen en in dezelfde zaal, waar hij geboren was,
de oogen uitsteken.
Irene regeerde nog zes jaar na deze gruweldaad, toen werd