Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.164
tha's moeder, de markgravin van La Suze, over den Mont
Cenis trekken. Van slechts weinig bedienden vergezeld, begon
het koninklijk gezin den gevaarlijken tocht over de onafge-
broken ijs- en sneeuwvelden. Niet dan tegen hoog loon kon
Hendrik met den weg bekende lieden overhalen, hem tot
gidsen te dienen, - en toen men het hoogste punt van den
pas had bereikt, scheen het onmogelijk verder te komen.
Hendrik moest op handen en voeten langs de gladde, steile
bergpaden afdalen, terwijl Bertha en hare vrouwen op os-
senhuiden voorzichtig naar beneden werden gelaten.
Toen Hendrik in Italië was aangekomen, wachtte hem
eene betere ontvangst, dan waarop hij had gerekend. De
steden ontvingen hem met de aan zijne waardigheid verschul-
digde eer, en de vijanden van Gregorius verklaarden zich
bereid, de wapenen voor den koning van Duitschland op te
vatten. Indien Hendrik had gewild, zou hij zich aan het
hoofd van een machtig leger hebben kunnen stellen; maar
vóór alles wenschte hij van den banvloek ontheven te zijn.
Gregorius VII, die reeds op weg was naar Augsburg, had,
zoodra hem Hendrik's komst in Italië was bericht, zijn in-
trek genomen in Ganossa, een sterken burcht, waar zijne
vriendin Mathilde van Toskane zich ophield. Door hare
tusschenkomst liet Gregorius zich bewegen Hendrik als boe-
teling te ontvangen.
Canossa was door drie hooge muren omringd. Toen Hen-
drik voor den burcht kwam, werd hij binnen den eersten
gelaten, maar zijn gevolg moest erbuiten blijven. Men
liet hem van 't paard stijgen, zijne kleederen met een
boetgewaad verwisselen, en toen door de poort van den
tweeden muur gaan. Het overige van den dag stond Hendrik
in de nijpende kou, zonder dat hem verdere toegang werd
verleend. Des avonds werd hem huisvesting en voedsel ver-
strekt, maar den volgenden dag moest hij weer van den
morgen tot den avond als smeekeling voor de poort van den
binnensten muur in de kou staan. Eerst den vierden dag