Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.161
digd en kunt alleen door eene bedevaart naar Jeruzalem de
genade van den Almachtige verwerven." Gregorius deed
.Robert Guiscard, eens zijn steun, in den ban, omdat deze
hem niet spoedig genoeg den leeneed aflegde, en hij dreigde
er Hendrik IV mede, indien deze niet ophield bisdommen
en abdijen voor geld aan onwaardige personen te schenken.
Hendrik IV, wiens vader naar willekeur over den Room-
schen bisschopszetel had beschikt, was verontwaardigd over
de taal van Gregorius. Hij riep terstond eene vergadering
van Duitsche geestelijken te Worms bijeen, en deze ver-
klaarde Gregorius VII wegens zijne onwettige verkiezing
en zijne aanmatigingen niet langer als het hoofd der Wester-
sche kerk te erkennen. Bij het geschrift, waarin de Duit-
sche bisschoppen hun besluit aan Gregorius kenbaar maakten,
voegde Hendrik IV een brief, die aldus aanvangt: //Hendrik,
niet door aanmatiging, maar door de heilige beschikking
Gods koning, aan Hildebrand, niet den waren bisschop, maar
den valschen monnik."
Twee priesters uit Boven-Italië, waar de geestelijkheid
zich met dit besluit der Wormser kerkvergadering had ver-
eenigd, brachten de geschriften aan Gregorius over, terwijl
hij met Romeinsche geestelijken eene kerkvergadering in het
Latëraan hield. Het Lateraan was een paleis, dat gesticht
was door het geslacht Lateranus. Nero liet Plautius Lateranus
terechtstellen en nam diens goederen in bezit. Het Lateraan
bleef sedert een keizerlijk paleis, totdat Constantijn de Groote,
die er de beroemde kerk bij bouwde, het aan de bisschoppen
van Rome schonk, die er eeuwen lang hun verblijf hielden.
Stoutmoedig traden de priesters de vergadering binnen en
spraken Gregorius VII aldus toe: //De koning en de bisschop-
pen bevelen u den stoel van Petrus te verlaten, omdat gij
dien niet volgens recht en wet, maar door roof hebt inge-
nomen." De vergaderde geestelijken waren over die taal zoo
verontwaardigd, dat zij den dood der beide priesters eischten;
doch Gregorius bracht zijne vrienden tot bedaren, liet de
II. 11