Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.153
schreven in een brief, die uit den hemel was gevallen. Daar
echter de Godsvrede slecht werd nagekomen, en het vuist-
recht bleef heerschen, zocht de geestelijkheid, door minder
veeleischend te zijn, haar doel gedeeltelijk te bereiken. Zij
voerde daarom het Godsverdrag (Treuga Dei) in, waarbij
werd voorgeschreven, dat zij, die in veete leefden, van
Woensdag avond tot Maandag morgen de wapenen moesten
laten rusten.
Toen Hendrik III, na het sluiten van zijn huwelijk, in
Duitschland, waar eveneens het vuistrecht wortel had ge-
schoten, terug was gekeerd, voerde hij er den landvrede in,
waarbij hij het voeren van veete verbood. Wie er, zich niet
aan hield, strafte hij op voorbeeldige wijze, en al gelukte
het hem niet, den landvrede steeds te handhaven, toch wist
hij hem zoozeer te doen eerbiedigen, dat handel en welvaart
er voor eenigen tijd door toenamen. Hij stierf, toen hij nog
slechts acht en dertig jaar oud was, in 1055, en liet de
kroon na aan zijn zesjarig zoontje, Hendrik IV, wiens moe-
der, Agnes, gelijk hij bepaald had, als voogdes zou op-
treden. Nauwelijks had Hendrik III de oogen voor goed
gesloten, en behoefde men zijn krachtigen arm niet meer
te duchten, of geen edelman bekommerde zich langer om
den landvrede. De bisschoppen Gunther van Bamberg en
Hendrik van Augsburg geraakten met elkander in veete
en moordden, plunderden en brandden in elkanders gebied
op de gruwelijkste wijze. Een strijd om den voorrang tus-
schen den bisschop van Hildesheim en den abt van Fulda
had een geducht gevecht binnen de muren eener kerk ten
gevolge, waarbij de bisschop van eene verheven plaats zijne
aanhangers aanvuurde, dapper op hunne tegenpartij los te slaan.
Evenzoo ging het in geheel Duitschland. De Saksische vorsten
uit het geslacht van Billung hadden eene veete met den aarts-
bisschop Adalbert van Bremen, aan wiens gebied zij met het
zwaard menig leen ontrukten. Agnes was niet in staat aan
de algemeene verwarring een einde te maken, en daar zij