Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.146
hoezeer de heidensche tijd nog in de voorstellingen des volks
leefde. De krachtvolle helden, van wie de sagen zongen,
stonden den Germanen veel nader dan de ootmoedige gestal-
ten, die het Christendom verheerlijkte. Eene vertaling van
enkele regels uit den Heliand (Heiland), eene evangeliënhar-
monie door een monnik in 't Oud-Saksisch tijdens de tweede
helft der 93e eeuw gedicht, kan hiervan ten bewijze strekken.
Nadat de dichter vermeld heeft, dat er krijgslieden, door
Judas geleid, op den Olijfberg kwamen om Jezus, die er
zich met zijne discipelen bevond, gevangen te nemen, en
gevraagd hadden', wie van dezen de persoon was, dien zij
zochten, gaat hij aldus voort:
//ïoen nu Christus, de helper in nood, zonder talmen
zeide, dat hij zelf het was, werd het volk der Joden bevan-
gen van vrees en zoo beangst, dat zij nederwa.arts liepen om
ijlings den vlakken grond te bereiken. De gewapenden kon-
den het woord en de stemme Gods niet weerstaan, hoewel
zij strijdbare mannen waren. Doch ras stegen zij weder op,
sterkten hun hart, vatt'en nieuwen moed, en vol boosheid
traden zij haastig nader, tot zij Christus, den helper in nood,
met wapengeweld omringden. De jongeren van Christus,
die wijze mannen, stonden in grooten kommer bij de heil-
looze daad en riepen tot den Heer: //Als het u wel is,
machtige vorst, dat zij ons aan de spitsen der speren rijgen,
ons met wapenen wonden, dan ware 't het best in den strijd
stoutmoedig te sterven voor den Heer, in den kamp te sneven."
Daar stoof Petrus op, de rassche held; wild kookte zijn
moed, geen woord kon hij spreken, zoo smartte het hem in
het hart, dat zij den Heer wilden grijpen. De drieste held
plaatste zich grimmig voor zijn Heer. Zijn hart was besloten,
geene blooheid schuilde in zijne borst. Bliksemsnel trok hij
het zwaard van de zijde en sloeg en trof den voorsten vijand
met volle kracht. Malchus werd door de scherpte van 't
wapen aan de rechterzijde door 't zwaard geteekend, aan 't
oor getroffen, 't Hoofd was hem wond, zoodat, bloedig door