Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.124
zeer sterk. Zij bepaalden er zich niet toe te rooven;
wat zij niet konden medenemen, verbrandden of vernielden zij.
De gevangenen, en daaronder ook vrouwen en kinderen,
die zij niet als slaven konden inschepen, vermoordden zij.
Er was Lodewijk den Vromen meer aan gelegen de Noor-
mannen tot het Christendom te bekeeren, dan zijne onder-
danen tegen hen te beschermen. Aan alle Noormannen, die
zich lieten doopen, schonk hij een fijn gewaad. Wat zulk
eene bekeering beteekende, leert ons het volgende. Op
zekeren Palmzondag boden zich weer eenige mannen ten
doop aan. Hun aantal was grooter dan men berekend had,
en nu waren er niet genoeg fijne gewaden voorhanden. Toen
deze waren uitgereikt, gaf men grovere. Een der Noorman-
nen, die er zoo een ontving, stoof in woede op met de vraag,
wat dit te beteekenen had? Dit was nu de twintigste maal,
dat hij zich liet doopen, telkens had men hem een fijn gewaad
geschonken, en nu zou men hem met een grof afschepen ? —
daarvoor bedankte hij.
Nadat Lodewijk de Vrome bij het instorten der galerij
aan den dood was ontsnapt, besloot hij de erfopvolging te
regelen. Op een rijksdag benoemde hij met goedkeuring der
Frankische grooten zijn oudsten zoon Lotharius tot zijn
medekeizer, en onder diens toezicht zijn tweeden zoon Pepijn
tot koning van Aquitanië en zijn jongsten zoon Lodewijk tot
koning van Beieren. Bernhard, de zoon van zijn overleden broe-
der Pepijn, en met het bestuur van Italië belast, gevoelde zich
door die regeling achteruitgezet en greep daarom naar de
wapenen. Ook Lodewijk de Vrome wapende zich, maar eer
het tot een strijd kwam, wist Irmgard, de gemalin van Lo-
dewijk , Bernhard te bewegen vrede te sluiten en hem onder
belofte van vrijgeleide over te halen zich naar Chalons te
begeven, om zich met den keizer, die daar vertoefde, te
verzoenen. Toen Bernhard er was aangekomen, liet Lodewijk
de Vrome hem gevangen nemen, en vervolgens naar Aken
voeren, waar eene vergadering van Frankische grooten recht