Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
.106
zucht van Karei om de heerschappij tot over de Pyreneën
uit te breiden, het verzoek inwilligen. Met twee groote
legerafdeelingen viel hij in Spanje, veroverde Saragossa en
Barcelona en herstelde Ibn al Arab en andere emirs, die
tegen Abd Errähman waren opgestaan, in hunne heerschappij,
op voorwaarde, dat zij hem als hun opperheer trouw
zwoeren. Voor zich zeiven behield Karei eene streek lands
tusschen de Ebro en de Pyreneën onder den naam van
Spaansche Mark, en daarover stelde hij een Frank tot mark-
graaf aan, die zijn zetel te Barcelona had. Toen Karei op
zijn terugtocht met een groot gedeelte des legers door de
passen der Pyreneën was getrokken, werd de achterhoede
door de Basken, onder aanvoering van Lupus II, een afstam-
meling der Merovingers, in de vallei van Roncevalles vernie-
tigd. Later deed Karei een inval in 't rijk van Lupus II,
nam hem gevangen en hing hem op. Onder hen, die bij
Eoncevalles het leven verloren, behoort de voortreffelijke
graaf van Bretagne, Hruodland, die als Roland de held van
menige sage is geworden. Volgens het Rolandslied, door
den geestelijke Conrad in de laatste helft der twaalfde eeuw
vervaardigd, was aan Karei een engel verschenen, die hem
den strijd tegen de ongeloovigen bevolen, en den horen
Olifant en het zwaard Durandarte ter hand gesteld had,
met last beide voorwerpen aan Roland toe te vertrouwen.
Toen op het slagveld van Roncevalles Roland onder al de
zijnen alleen, maar doodelijk gewond, was overgebleven, blies
hij zoo krachtig op den elpenbeenen horen Olifant, dat Karei,
die acht uren verder was, de tonen hoorde. Daarop trachtte
Roland het heilige zwaard tegen eene rots aan stukken te
slaan, opdat het niet in de ongewijde handen der ongeloovi-
gen zou vallen, doch het gelukte hem niet, en daarom liet
hij het op den bodem van een bergstroom zinken. Weldra
gaf ook Roland te midden van de lijken zijner strijdmakkers
den geest. Volgens eene andere sage had Roland de hand
gevr.oagd van de schoone dochter van den heer van den Dra-