Boekgegevens
Titel: Kleio: verhalen en schetsen
Deel: Dl. 2 Geschiedenis der Middeleeuwen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: F 337
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203496
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kleio: verhalen en schetsen
Vorige scan Volgende scanScanned page
96
de macht der Franken over een deel der Friezen, Saksers,
Alemannen en Beieren uit; maar bij zijn dood scheen
het aanzien, waartoe hij zijn geslacht had verheven, te
gronde te zullen gaan. Toen kort vóór zijn overlijden
zijn oudste zoon Grimoald door een Fries in de kerk was
vermoord, had hij den jeugdigen Theudoald, Grimoald's zoon,
tot zijn opvolger aangewezen, onder voorwaarde, dat zijne
vrouw Plectrude met de voogdij belast zou zijn. NaPepijn's
dood verklaarden echter de Austrische edelen, dat zij niet
door eene vrouw en een kind beheerscht wilden worden,
en verlangden zij een anderen hofmeier. Pepijn had echter
nog andere zonen nagelaten o. a. Karei, wiens moeder evenwel
niet zoöals Plectrude van edele afkomst was, en dien Pepijn
daarom niet tot opvolger had gewenscht. Plectrude had
terstond na Pepijn's dood hare stiefzonen te Keulen gevangen
laten zetten, doch Karei wist te ontsnappen en stelde zich
aan het hoofd der A.ustriërs en der Friezen. Wel was hij
aanvankelijk niet voorspoedig, maar daarna behaalde hij menige
beslissende overwinning, en na weinige jaren was hij hofmeier
van het geheele Frankische rijk.
Karei liet niet alleen den Germaanschen volken, die aan de
Franken onderworpen waren, de kracht van zijn arm onder-
vinden, hij steunde ook de pogingen der zendelingen, die
hen tot het Christendom zochten te bekeeren. Over het
geheel slaagden die pogingen niet bizonder, en menig zende-
ling moest zyn ijver met den dood bekoopen, ten gevolge
van de gehechtheid der Germanen aan de leer hunner vaderen,
en van den afkeer, dien zij van hunne onderdrukkers, de
Franken, hadden. Het best slaagde nog de Angelsaksische
monnik Winfried, die den bijnaam Bonifacius heeft gekregen.
Nadat hij eenige jaren in Friesland, Thüringen en Beieren
het Christendom had verkondigd, ging hij op verzoek van
bisschop Gregorius II naar Rome. Aan dezen legde hij den
eed af, de bisschoppen van Rome, als opvolgers van den
apostel Petrus te zullen gehoorzamen, en. alle gemeenschap