Boekgegevens
Titel: Nieuwe theorie van het dubbel boekhouden, hoofdzakelijk in betrekking tot den handel, critisch ingeleid, met toelichtende voorbeelden, en aanschouwelijke voorstellingen van de grondbeginselen van verantwoordelijkheid en evenwicht
Auteur: Brenkman, N.
Uitgave: 'sGravenhage: Joh. IJkema, 1882
'sHage: Zuid-Hollandsche Boek- en Handelsdrukkerij
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2221
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203452
Onderwerp: Bedrijfskunde, organisatiekunde, arbeidswetenschappen: accounting
Trefwoord: Boekhouden
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nieuwe theorie van het dubbel boekhouden, hoofdzakelijk in betrekking tot den handel, critisch ingeleid, met toelichtende voorbeelden, en aanschouwelijke voorstellingen van de grondbeginselen van verantwoordelijkheid en evenwicht
Vorige scan Volgende scanScanned page
14
hetgeen echter, geUjk bekend, om meer dan eene reden niet
verkieslyk is.
Is het voorgaande reeds van groote beteekenis voor de waar-
heid der bewering, dat vele schrijvers over het Dubbel Boek-
houden de gronden er van slecht begrepen hebben, nog sterker
bewys kan hierin gevonden worden, dat velen den bijna
algemeen aangenomen regel niet voldoende vinden: „dat eene
rekening moet worden gedebiteerd als zij ontvangt, of als
er voor hare rekening iets ontvangen wordt, en dat zij moet
worden gecrediteerd als z\j uitgeeft, of als er voor hare rekening
iets wordt uitgegeven en er den regel aan meenen te moeten
toevoegen: dat eene rekening ook nog moet worden gedebiteerd
voor Verlies, en gecrediteerd voor Winst.
Ik wil niet betwisten, dat men door de toepassing dezer
regels een juiste uitkomst kan verkrijgen, maar waag het toch
te beweren, dat dergelijke regels iemand, die naar de reden.
en naar een grondig inzicht van het debiteeren en crediteeren
zoekt, daarvan tamelijk onkundig moeten laten. Maar er is
gereede oorzaak tot twijfel of deze regels wel de beste zijn,
daar men met grond mag aannemen, dat eene wetenschap,
die op wiskunstige grondslagen berust^ voor een zelfde doel
geen twee of meer regels mag hebben, die uitgaan van toe-
vallige feiten of van verschillende gezichtspunten.
Immers, er bestaat hier tusschen „Ontvangen" en „Verlies"
als oorzaken voor het debiteeren, en tusschen „Uitgeven" en
„Winst" als oorzaken voor het crediteeren opgegeven, niet het
minste verband. Het mogen dan ook al hulpmiddelen of
loopjes zyn, om het vinden van den debiteur of crediteur
mogelijk te maken, wetenschappelijke regels zjjn het zeker-
lijk niet.
En wat den eenigen regel van „ontvangen" als oorzaak van
het debet worden, en „uitgeven" als oorzaak van het credit-
"worden betreft, zoo zijn ontvangen en uitgeven weliswaar
oorzaken, maar toch slechts gedeeltelijk de primitieve of aan-