Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der natuur: schoolboek
Serie: Werken der Maatschappij tot Nut van 't Algemeen, 3: 1
Auteur: Wenckebach, Willem; Matthes, C.J.
Uitgave: Leiden: D. Du Mortier & zoon, 1851
[S.l.]: C.A. Spin & zoon
Maatschappij tot Nut van 't Algemeen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 670 A 9
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203451
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der natuur: schoolboek
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 247 —
den draad zulk eene buiging kunnen geven, dat het munt-
stuk in het glas digt boven de blaas komt te hangen, en
wel zoo, dat zijne beide oppervlakten met de blaas en met
het onderliggend zink evenwijdig zich bevinden. Eindelijk
giete men het glaasje vol met eene verzadigde oplossing van
blaauw vitriool, en doe in het schoteltje tot even boven de
blaas zeer verdund zwavelzuur, waarin dus de zink onderge-
dompeld zij, met uitzondering van den naar boven omge-
bogen' kant, waaraan de koperdraad bevestigd is. Laat
men dien toestel nu eenige uren rustig staan, dan zet zich
vooral van onderen tegen het muntstuk eene roode korst
aan, die hoe langer hoe dikker wordt, en die men na af-
loop van de proef voorzigtig daarvan zal kunnen losmaken;
Deze korst bestaat uit zuiver koper, en vertoont geheel den
vorm van de zijde van 't muntstuk die naar omlaag gekeerd
was, met dit onderscheid, dat hetgeen daaraan verheven is,
hier diep ligt. Wil men ook dit verschil doen wegvallen,
zoo heeft men den verkregen' vorm op zijne beurt maar even
als het muntstuk zelf te behandelen.
Wat mag nu wel de reden zijn van dien neerslag van
koper? Wederom is zink in aanraking met koper, en de
vochten tusschen het muntstuk en de zink sluiten de zoo-
genaamde galvanische keten. Het blaasje dat de beide voch-
ten scheidt, levert geen beletsel op voor den electrischen
stroom. De waterdeelen in het verdunde zwavelzuur bo-
ven de zink worden ontleed, de zuurstof verbindt zich
met die zink, welke vervolgens door het zuur wordt aan-
getast. Het waterstofgas begeeft zich naar de blaas, om
zich daar met zuurstofdeeltjes aan de andere zijde der blaas
weèr tot water te verbinden, want ook de oplossing aldaar
aanwezig, wordt in bare bestanddeelen gescheiden. Die be-
standdeelen zijn koperverzuursel en zwavelzuur. Dit laatste
dringt door de blaas heen- naar de zink, terwijl te gelij-
ker tijd de zuurstof van het koperverzuursel het zuiver
koper loslaat, om, gelijk gezegd is, met waterstof, die voor-
handen is, water te vormen. Vermits nu dat koper bij de
vrijwording glasachtig electrisch is, zet het zich tegen het
muntstuk aan, dat hier de harsachtig electrische of koper-
pool der keten is.